مراتب عمل و حقیقت محو شدن گناهان

ماه مبارک ماهی است که خاص به خودش است یعنی رحمت در این ماه یک رحمت واسعه‌ای است که می‌آید و همه را می‌گیرد و [گناهان را] محو می‌کند و سیئات را می‌سوزاند، خطاها را می‌سوزاند، همین که دل شما متوجه می‌شود نفس شما انشراح پیدا می‌کند، یعنی سوزاند و از بین برد و دیگر نباید فکر کرد. یکی از رفقا روایت‌های خوبی نوشته بود من گفتم که آنها را بده به من اینها را خدمت رفقا عرض کنم. البته یک خطی آورده که فقط با ذره‌بین بایستی بخوانیم، ان‌شاءالله دفعه بعد خواست بیاورد یک خرده درشت‌تر می‌نویسد، البته برای خودش نوشته بود.

در اینجا دارد که رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم می‌فرمایند: التَّائبُ من الذَّنبِ كمن لا ذنبَ له،¹ کسی که توبه بکند از گناه مانند کسی است که گناه نکرده، نه اینکه خدا او را بخشیده و گناهش را پوشانده، مثل اینکه اصلا گناه نکرده است. یا اینکه فرض بکنید که یک روایت دیگری از امام صادق علیه‌السلام است که حضرت می‌فرماید (از معاویة‌بن‌وهب): اذا تاب العبد توبة نصوحا، وقتی که یک بنده توبه کند به توبه نصوح که داستانش را حتما شنیده‌اید، یک توبه‌ای که دیگر برگشت به گناه نباشد؛ احبّه الله، خدا این را محبوب خودش قرار می‌دهد؛ فستر علیه فی الدنیا و الآخره، سپس یک پوششی بر این می‌اندازد در دنیا و آخرت، چون وقتی خدا یک بنده‌ای را دوست دارد خب نمی‌خواهد این بنده‌اش جلوی افراد دیگر فرد غیرموجهی جلوه کند. معاویة‌بن‌وهب از امام علیه‌السلام سوال می‌کند: و کیف یستر علیه؟ چگونه خدا می‌بخشد و پرده می‌اندازد؟ قال: ینسی ملکیه ما کتبا علیه من الذنوب،² آن دو تا ملکی که موکل بر انسان هستند تمام آنچه را که از گناه نوشتند، آن دو تا ملک هم به نسیان می‌اندازد.

ملائکه هم آلزایمر می‌گیرند! این اختصاص به ما ندارد، ینسی ملکین: ملائکه می‌گویند اِ! این اصلا گناه ندارد این همه ما زحمت کشیدیم، خدایا صبح تا شب، البته ملک راست که می‌گیرد می‌خوابد و چرتش می‌برد، ما فقط ملک چپمان بیدار است و مشغول است و مرتب مواظب است، ولی ملک راست همه‌اش خواب است! بله! و خدا می‌آید این دو تا ملک را اصلا به فراموشی می‌اندازد، ملائکه نگاه می‌کنند به هر چه که نوشتند اِ! پس آن گناه‌ها کجا رفتند؟ این همه ما زحمت کشیدیم! خدا خودش گفت بنویس، ثبت کن، گفتارها را هم بنویس، فکرها را هم بنویس، خطورهایی که در ذهن است آنها را هم بنویس...