تبیین مقام ستاریت خداوند متعال

امام سجاد علیه السّلام دارد به ما یاد می‌دهد، تعلیم می‌دهد، عزیزم! راهت خطاست. راه خدا، رفتن و در کتاب‌ها گشتن و نقص پیدا کردن نیست. حالا اگر بر فرض یک نقص هم باشد، کی نقص ندارد؟! کی عیب ندارد؟! من خودم یک ساعت صحبت می‌کنم در این یک ساعت من ده موردش ممکن اشتباه باشد؛ ممکن است خطای لسان باشد، ممکن است یک حرف اشتباه بزنم. آقای طهرانی شما یک هم‌چنین چیزی گفتید؟ آره اشتباه کردم، فردا می‌آیم تصحیح می‌کنم. چه اشکالی دارد؟ فرض کنید این الان در آنجا این را گفته، مریدانش ‌رفتند در آنجا چه کردند. آقا جان بیکاری؟! مگر کار و زندگی نداری؟

آن وقت حالا اگر یکی از این حرف‌ها ـ اینکه هیچ ـ صد مقابلش را اگر یکی که غیر از همین‌هاست از طایفۀ فقه و فقیه و فقها باشد، با هزار لایه و مُشَما و لاستیک و فولاد و چدن و بتن می‌پوشانند و قفلش می‌کنند که اصلا صداش در نیاید! اگر صد برابرش باشد.

آقا درآمده بعد از سن نود سالگی گفته: این قضیه عمر که أنَّ الرجل لیهجر اصلا این کذب است. کی گفته درست است؟ عمر مسلمان بود؛ شما یا باید بگویید که عمر مسلمان نبود که این خلاف است. عمر مسلمان بود، نماز می‌خواند، روزه می‌گرفت، نماز جماعت. اگر مسلمان بود مسلمان که نمی‌آید هم‌چنین حرفی بزند! ـ ببینم آن که آمد سر امام حسین علیه السّلام را برید مگر شب نماز نمی‌خواند؟! مگر آن عمربن سعد نماز نمی‌خواند؟ مگر آن شمر نماز نمی‌خواند؟ این چرت و پرت ... ـ حالا از این بگذریم. حالا چون این شخص این حرف را گفته، نه، اشتباه شده و با او صحبت شده و از حرفش برگشت.

من خودم آن توبه نامه را خواندم. چون دشمن از آن سوءاستفاده می‌کند ... دشمن از چه سوء‌استفاده می‌کند آقا؟ برداشتی چرت و پرت گفتی، دروغ گفتی، آمدی تهمت به تشیع زدی، تمام مسائل را ... این چیز‌ها را از ما بگیرید دیگر برای شیعه چیزی باقی نمی‌ماند. همین چیز‌ها بود دیگر همین چیزها که ما داریم می‌کنیم. یک هم‌چنین مسئلۀ به این مهمی را انکار کرده‌ای. آقا یک اشتباهی شده است و خطایی شده است! آمده‌اند صحبت کرده‌اند و بعد هم ایشان آمده گفته: بله، ما دیدیم دشمن سوء‌استفاده می‌کند ... آخرش هم اعتراف نکردند که ما غلط کردیم و اشتباه کردیم، نه، چون دشمن سوء‌استفاده می‌کند و این چیزها حالا خوب نیست این مطالب مطرح شود.