تبیین مقام ستاریت خداوند متعال
3این عبارتی که در اینجا امام علیه السّلام میفرمایند عرض شد که در مقام ستاریت، خدای متعال مراتب مختلفی دارد؛ مرتبۀ اولش این است ـ خودش که میداند ـ نسبت به اطلاع سایر افراد خدا اقدامی نمیکند مگر اینکه خود انسان اقدام کند، کاری را که انجام میدهد در مَرأی و منظر دیگران باشد، دیگران اطلاع پیدا کنند و همه بدانند. یک صحبتی کرده است با یکی دیگر بینالاثنینی حالا خدا بیاید این صحبت را به وسائل مختلف و وسائط مختلف برای دیگران فاش کند. این چقدر مسائل بوجود میآورد و چقدر ممکن است تبعات و خطراتی داشته باشد و قضایایی داشته باشد؟ حالا یکی حرفی زده است نسبت به بنده خدایی، بعد هم خودش پشیمان شده. آدم حالا بیاید بعد از گذشت دوماه سهماه یک سال [بگوید] راستی میدانی فلانی راجع به شما چه گفت؟ راجع به تو یک همچنین حرفی زد و همچنین مسئله و همچنین قضیهای را گفت. هیچ فاتحه! حالا دیگر بیا و درستش کن و چه مسائلی بوجود میآید.
حالا چه بسا خودش که گفته پشیمان هم شده، توبه هم کرده، استغفار هم کرده و کسی هم اطلاع ندارد و هیچکس خبری هم ندارد. آدم بلند شود برود این مسئله را بگوید. چقدر زشت است، چقدر قبیح است، چقدر وقیح است. چقدر از مرحله پرتاند آنهایی که با وسائلی به امور خفیه و باطن مردم اطلاع پیدا میکنند! واویلا است واویلا است این قضیه و مسئله. اینها بدترین چیزی که .... میگویند انیشتین وقتیکه ـ بمب اتم منشاءش او بود ـ گرچه خود انیشتین مرد معتقدی بود و در حال و هوای خودش اهل دعا و این مسائل بوده است و بدنبال کشف بعضی از مسائل بوده است. گفته بوده ای کاش بجای این همه تأملات و تحقیقات و اموری که راجع به فیزیک کردیم یکقدری راجع به متافیزیک هم ما کار میکردیم و به دنبال آنها میرفتیم، ایکاش من فارسی میدانستم و میدیدم این بزرگان از عرفاء امثال حافظ و اینها در مطالبشان چه چیزهایی نهفته است. علی کلحال مرد [معتقدی] بوده و از اینکه فوائد و مسائل آن منجر به ساخت بمب اتمی و اینها شده بود بسیار بسیار پشیمان بود و دائماً متذکر میشد. در یک مجلس تجلیلی که برای او گرفته بودند آمد صحبتی که کرد این بود گفت: ما آرزو داشتیم با این وسیلهای که ساخته میشود بتوانیم در خدمت صلح و کمک به بقاء بشریت قدم برداریم، نمیدانستیم که این وسیله باعث اعدام و انهدام نسل بشریت شده است و باید متأسف باشم از اینکه با این اکتشافات ما مسئله به اینجا رسیده است.

