تفسیر فقرۀ «یا من أظهر الجمیل و ستر القبیح»
2أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم
و صلَّی اللَه عَلَی سیّدنا و نبیّنا أبیالقاسم مُحَمّدٍ
و علی آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَی أعدائِهِم أجمَعینَ
«وَ لَو خِفتُ تَعجِیلَ العُقُوبَةِ لاجْتَنَبْتُهُ لا لِأَنَّکَ أَهوَنُ النَّاظِرِینَ وَ أَخَفُّ المُطَّلِعِینَ بَل لِأَنَّکَ یَا رَبِّ خَیرُ السَّاتِرِینَ وَ أَحکَمُ الحاکِمِینَ وَ أَکرَمُ الأَکرَمِینَ؛ اگر ترس از تعجیل در عقوبت داشتم ای پروردگار، من از گناه دوری میکردم و بهدنبال گناه نمیرفتم، و این نه به این جهت است که تو نظارت چندانی بر احوال من نداری و اطلاع کافی بر رفتار من نداری، بل به این جهت است که تو بهترین ساتر و پوشانندۀ عیوب من میباشی، و در مقام حسابرسی و حکومت، حکومتِ متقن و محکم و متقنترین نوع از حکومت را تو واجدی، و در نهایت در کرامت بالاترین مرتبۀ کرامت را داری. به این سه جهت است که من نسبت به گناه آن توجه کافی را ندارم و گاهگاهی دچار لغزش و خطا میشوم.»
این مضامین عالیّه فرمایشات امام سجاد علیه السّلام که به خدا عرضه میدارد واقعاً برای ما ـ همانطور که عرض شد ـ اصلاً کلید راه است و نشان میدهد که چگونه ما باید حرکت کنیم و روش سیر سالک چگونه باید باشد و در مقام خوف و رجاء چه راهی را باید در پیش بگیرد و نسبت به پروردگار چه نظری باید داشته باشد، نظرش باید چه باشد. بالاخره ما با خدا طرف هستیم و با خدا میخواهیم ربط برقرار کنیم. چه خدایی؟
خدایی که دیگران دارند معرفی میکنند؛ خدای قهر و غضب و معاقب و بگیروببند و حسابرس و چه چه، که دائماً انسان وقتی یک همچنین وضعی را میبیند در حول و ولا قرار دارد. مثلا خبرهایی که از زندان میآید: آقا اینطور است آنطور است، چه مسائلی است. شخصی را که بخواهند [زندان] ببرند از اول با خودش چه تصورهایی میکند و چه مسائلی ممکن است اتفاق بیفتد؟! یا اینکه فرض کنید انسان را دعوت میکنند به یک باغی که آن باغ، درختانش چنین است و سایههایش چنان است، نهر آب و اشجار و میوهها و گلها و امثالذلک.

