چشم‌پوشی خداوند و اولیائش از خطاهای انسان

لذا انسان باید خیلی حواسش جمع باشد، هر چیزی را نگوید، هر کاری را نکند، هر عملی را انجام ندهد. یک وقتی گناه گناهی است که در خلوت انسان انجام می‌دهد، گناهی می‌کند، لغزشی می‌کند، خطایی از او سر می‌زند که فقط خدا می‌داند، خب در اینگونه موارد آیا صحیح است که انسانی که حالا به یک طریقی حالا مطلع شده بیاید و خطا و گناه او را همه جا اعلان کند و در روزنامه بنویسد و در رادیو و تلویزیون بخواهد بگوید، در مجالس و محافل بخواهد بگوید که این فرد گناه کرده و فلان و فلان. یا [اینکه تهدید کند به اینکه فلانی] حواست جمع باشد! اگر نه ما هم داریم ها! ما هم از این چیزها داریم! حالا کسی خبر ندارد و این شخص فقط اطلاع پیدا کرده به هر کیفیتی، حالا تهمت که به جای خود، این درست است؟ یعنی شیوه اسلام و پیامبر ما و ائمه ما این است و این راه را می‌آیند به مردم توصیه می‌کنند؟ که بروید از کار یکدیگر سردربیاورید و سَرَک بکشید بعد آنها را یادداشت بکنید و در پرونده نگه دارید تا در وقت مناسب بدردتان بخورد؟ هان؟ امیرالمؤمنین اینطوری می‌کرد؟ این چند سالی که امیرالمؤمنین حکومت داشت از این کارها می‌کرد: یک اتاقی داشت که یکی یکی پرونده‌ها را جمع می‌کرد که فلانی چکار کرد که در پرونده نگه دارد، طبقه‌بندی، دسته‌بندی محرمانه، فوق محرمانه، زیر محرمانه، بالای محرمانه، همه اینها را نگه می‌داشت؟ نه، اصلا اتاقش سفید بود، سفید هم نبود کاه‌گِل بود. هیچی در این اتاق نبود، اگر دفتری چیزی بود هم همین دفتر حساب و کتاب همین دخل و خرج‌ها بود و غیر از این چیزی نبود، غیر از این چیزی نبود.

خلیفه دوم یک شب دارد از یک جایی می‌گذرد می‌بیند که از داخل جایی صدایی می‌آید شب بوده مثلاً نصف شب بوده، می‌گوید این موقع که چراغ روشن است معلومه که... برم ببینم چه خبر است! بلند می‌شود نردبان می‌آورد که بالا برود ببیند در آنجا چه خبر است! حضرت می‌گویند کی به تو این اجازه را داده است؟ اصلا کی گفته تو بیایی و همچنین کاری بکنی؟ صدا می‌آید که می‌آید به تو چه مربوط است؟ برای چه همچنین کاری انجام دادی؟ خدا به تو گفته سَرَک بکشی؟ خدا تو را مأمور کرده؟ خدا تو را قیّم اینها قرار داده؟ خدا تو را ولیّ برای اینها قرار داده برای امورشان، یک حکومتی پیدا کردی، حالا از هر راه، از هر جهت، به آن کاری نداریم، ولی وظیفه داری امور عادی و ظاهری مردم را رتق و فتق کنی همین! بیش از این کی به تو اجازه داده که در کار مردم و در کارهای مردم سَرَک بکشی؟ تو باید بیش از دیگران نگران این قضیه و مسئله باشی آن وقت تو خودت اینها را می‌گذاری کنار؟ این حرف ها را می‌گذاری کنار؟ دیگران و مردم باید از تو یاد بگیرند، از اخلاق تو باید یاد بگیرند که چه بکنند.