تاثیر محیط بر سلوک و مسیر انسان

خیلی من تعجب کردم وقتی این قضیه را من خواندم چطور یک مرجع شیعه این‌قدر نمی‌فهمد که عظمت ماه مبارک رمضان و آن کرامت ماه مبارک رمضان و اهمیتی که ماه مبارک رمضان دارد و احترامی که باید داشته باشد و ارزشی که باید داشته باشد هزارها و میلیاردها مقابل بالاتر از حقی است که مهمان میاد در منزل، خب نیم ساعت این مهمان چیزی نخورد به جایی نمی‌رسد، نمی‌میرد که، سقف که به سرش خراب نمی‌شود، مگر شما الان چیزی می‌خورید که به مطالب من گوش می‌دهید؟ مگر چیزی می‌خورید؟ خب نیم ساعت چیزی نخورد! حقی که مهمان دارد در موارد عادی است، در ماه‌های عادی و در شرایط عادی و در مسئله عادی است و خود مهمان باید این را ملاحظه بکند، فرض کنید که من باب مثال اگر یک مصیبتی بر آن منزل وارد می‌شد یک مهمانی هم می‌آمد آنجا شما جلوی او شیرینی و نقل و نبات می‌گذاشتید؟ و یا می‌گفتید آقا این مهمان که آمده اینجا به احترام این مصیبت فقط یک چایی برایش بیآورید و او هم خودش می‌فهمد و درک می‌کند که در اینجا دیگر جای شیرینی و کیک و این حرفها نیست، باید یک چایی بخورد و یک خرما بخورد و قهوه‌ای و چیزی و بعد برود، به خاطر آن فضا. 

عظمت ماه مبارک رمضان و ارزش آن ماه مبارک و احترامی که خداوند قرار داده و قداستی که برای این ماه قرار داده تمام اینها در آن حدی است که هیچ ارزش دیگری نمی‌تواند به این پایه برسد. اگر یک وقتی مهمان مریض باشد خب حسابش جداست، یک وقتی مهمان مهمان عادی است بلند می‌شود می‌آید در آنجا، اگر یک مهمانی سیگار می‌کشد وقتی که وارد منزل شما می‌شود می‌بیند سیگار برای شما ضرر دارد باز هم می‌کشد؟ اگر بکشد خیلی خر است، خب این‌قدر نمی‌فهمد که آقا اینجا جای سیگار کشیدن نیست؟ آن وقت این آقا می‌گوید که شما مهمان هستید و اشکالی ندارد! و او تعجب می‌کند می‌گوید آقا ماه مبارک است! یعنی یک مسیحی بهتر از ما می‌فهمد ارزش ماه مبارک را، یک مسیحی، توجه می‌فرمایید؟