مرتب سازی:
رابطه عیبپوشی با سیر و سلوک
2أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم
وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبىالقاسم مُحَمّدٍ
وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ
«فَلَوِ اطَّلَعَ الیومَ عَلَى ذَنبِى غَیرُک مَا فَعَلتُهُ وَ لَو خِفتُ تَعجِیلَ العُقُوبَةِ لَاأجْتَنَبتُهُ؛ اگر غیر از تو ای خدا بر گناه من کسی مطّلع میگشت من هیچگاه مرتکب گناه نمیشدم، و اگر از تعجیل در عقوبت تو نگران بودم از گناه اجتناب میکردم.»
دیشب خدمت رفقا عرض شد که: صفت ستّاریت یک صفت از اوصاف بسیار مهمّه پروردگار است و خداوند با این صفت با خلائقش مدارا میکند، برخورد میکند، تعامل میکند. این به دو جهت است: یک جهت مقام کرامت پروردگار است؛ شخص کریم ذاتش اقتضا میکند که از وجودش جمال تراوش کند نه زشتی و ناپاکی و قبح. شخصی که بزرگ است کرامت دارد، بزرگمنشی دارد، عزت دارد، منائت دارد، آقایی دارد. ندیدید در صحبتهایمان میگوییم: فلان شخص خیلی آقاست، فلان شخص خیلی آدم بامروتی است، فلان شخص خیلی مرد است، فلان شخص خیلی لوتی است، فلان شخص خیلی آدم درستی است کارش درست است.
اینها همه یعنی چه؟ هر صفتی از این اوصاف را که ما به کار میبریم به معنای ظهور یک صفت جمالیه است از آن شخص، در قبال ظهور یک صفت ناپسند و نازیبا و قبیح از افراد دیگر. فلان شخص جواد است بخشنده است، در قبالش فلان شخص آدم بخیلی است دستش در جیبش نمیرود، مُمْسِک است فقط خود را در نظر میگیرد و سایر افراد را در نظر نمیآورد. فلان شخص آدم عطوف و رحیم است در قبالش فلان شخص آدم قسی است، اگر ببیند ده نفر هم جلویش افتادند بمیرند کاری ندارد از کنارشان رد میشود میرود. قساوت دیگر، قساوت! آدم در قساوت به یک حدّی میرسد که گرگ بیابان پیشش لنگ میاندازد، گرگ بیابان!
آدم گاهی اوقات چیزهایی از همین حیوانات درّنده مشاهده میکند و میگوید: عجب، واقعاً قدرت خدا! حیوان درنده میآید یک حیوان ضعیف را در پناه خودش قرار میدهد چقدر عجیب است! این قدرت خداست. خدا میگوید: همانطوری که من درندگی را در این قرار دادم، میتوانم از اوصاف دیگر خودم هم در او قرار بدهم، شما فقط درندگی را میبینید حالا بیایید عطوفت و محبت را در این پلنگ، در این ببر در این حیوان درنده مشاهده کنید.