مرتب سازی:
اهمیت عیبپوشی و خطرات افشای عیوب خلائق
2أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم
وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبىالقاسم مُحَمّدٍ
وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ
«فَلَوِ اطَّلَعَ الیومَ عَلَى ذَنبِى غَیرُک مَا فَعَلتُهُ وَ لَو خِفتُ تَعجِیلَ العُقُوبَةِ لَاأجْتَنَبتُهُ لا لِأَنَّک أَهوَنُ النَّاظِرینَ وَ أَخَفُّ المُطَّلِعِینَ بَل لِأَنَّک یا رَبِّ خَیرُ السَّاتِرِینَ وَ أَحکمُ الحَاکمِینَ وَ أَکرَمُ الاکرَمِینَ؛ اگر بر گناهم امروز کسی مطلع میشد غیر از تو، من انجام نمیدادم و همچنین اگر تعجیل در عقوبت تو بود و از تعجیل در عقوبت تو ترس داشتم اجتناب میکردم و این نه به این جهت است که تو نسبت به اعمال و رفتار ما نظارت نداری و آگاه نیستی و اطّلاعت اطّلاع ناقص است، بلکه به خاطر این است که تو بهترین ساتر و پوشاننده عیوب هستی و از همه حاکمان و حکمرانان و حکمکنندگان کارت متقنتر و محکمتر و استوارتر است و در کرامت از همه کریمان کرامت و بزرگواری تو بیشتر است.»
امام سجّاد علیه السّلام در اینجا دو مطلب را متذکر میشوند که مسئله بسیار مهمّی است و متأسفانه خصوصاً امروزه ما مشاهده میکنیم که نسبت به این مطالب توجّه چندانی نمیشود و آن عیبپوشی خلائق است و در مقابل افشا عیوب مردم که کار بسیار زشت، ناپسند، وقیح و قبیحی است.
انسان عیبی که از یک شخص میداند و اطّلاع دارد بیاید آن عیب را افشا کند. شخصی پیش شخص دیگر سرّی را به امانت گذاشته، انسان تا وقتی که با او میخندد بر سر یک سفره مینشیند آن سرّش را هم نگه میدارد. وقتی که بین [آنها] قضیه و مسئلهای پیش بیاید نقاری پیش بیاید آن سرّ را افشا کند؛ چقدر کار زشت است، چقدر کار قبیح است، چقدر کار بیشرمانهای است. انسان از شخصی یک عیبی سراغ دارد، یک کار خلافی کرده کسی هم خبر ندارد، این مطّلع میشود. این بیاید و پیش او برود و بگوید که: آقا من از این عیب تو اطّلاع دارم یا فلان کار را انجام میدهی یا عیبت را افشا میکنم! خیلی کار قبیحی است. حیوان این کار را انجام نمیدهد ولی این انسان دوپا این حیوان دوپا میآید و این کارها را میکند. واقعاً انسان چه چیزهایی مشاهده میکند!