مرتب سازی:
حالت فقر حقیقی امام علیه السلام هنگام دعا و مناجات با حضرت حق
9در جایی که انسان به یک سندی رسیده است، در یک موردی به یک مطلبی رسیده است و تحقیقش را کرده و کارهایش را انجام داده است، تلاشش را کرده است، بیداری شب و روزش را کشیده است، آنچه را که باید وقت بگذارد وقت گذاشته است و اطلاعاتی کسب کرده؛ بعد به آن حد یقین یقین نرسیده است، در آنجا میگویند چون به اینجا رسیدی، با توکل بر خدا اشکال ندارد که این را انجام بدهی. تسامح در ادله سنن برای اینجاست نه آنجایی که علاوه بر اینکه اصلا سند ندارد و هیچ اثری از آن نیست در کتب اصیل روایی، علاوه بر آن روایت صحیح از موسی بن جعفر علیهالسلام در مقابلش آمده است، این برای اینجا نیست! این برای اینجا نیست! یک مجتهد نگاه نکرده میفهمد که آقا این روایت موسی بن جعفر علیهالسلام این برای امام است.
حالا لابد رفقا مطالب و مسائلی که در آنجا هست و بنده در آنجا راجع به وهن این روایت آوردهام را مطالعه کردهاند. منصور دوانیقی وقتی میفرستد دنبال حضرت که برای این مراسم بیایند، حضرت میفرمایند من تفتیش کردم در سیره و کتب جدم و اثری از این عید و سنت در آنها ندیدم. این سنتی است که اسلام آن سنت را محو کرده است و معاذ اللَه اینکه من احیا کنم و زنده کنم سنتی را که اسلام و جدم آن را محو کرده است.
وقتیکه یک مجتهد نگاه به این عبارت میکند، میگوید این باید برای امام باشد و این کلام، کلام امام است، این کلام، کلام امام است. یعنی وقتیکه شما به این جمله نگاه میکنید: من تفتیش کردم در سنت جدم و ندیدم که ندیدم، میگویید این کلام باید برای امام باشد. خب وقتیکه ما تفتیش میکنیم، به چه چیزهایی برخورد میکنیم؟ وقتیکه ما تفتیش میکنیم در سنت، میبینیم که پیغمبر فرمودند من این دو عید را برداشتم و به جای آنها عید فطر و عید قربان را قرار دادم، البته بعد هم که فرمودند: