ضرورت استقامت در سلوک الی اللَه

آن کسی که می‌آید و می‌گوید آقا بنده فلان مبلغ را از شما می‌گیرم و یک ماه و دو ماه دیگر می‌آیم می‌دهم و می‌رود و پشت گوشش را هم نگاه نمی‌کند، آن اصلا مسلمان نیست! نه اینکه صحبت اینکه بگوییم سالک هست یا نه، صحبت سلوک نیست، اصلا مسلمان نیست. کسی که التزام ندارد به تعهدش، خائن است، شوخی هم نداریم خائن است. منتهی این‌قدر انصاف داشته باشیم که دیگر اقلًا خودمان را به مکتب بزرگان نچسبانیم، نگوییم ما شاگرد علامه طهرانی بودیم، نگوییم ما پیرو آن مکتب هستیم، این مقدار انصاف را اعمال بکنیم. آن کسی که یک وعده‌ای می‌دهد نسبت به شخص دیگر، نسبت به رفیقش، توجه می‌فرمایید؟ و بعد نسبت به او تکاهل می‌کند، خب این چیست؟ این خائن است. خب حالا برو زیارت امام رضا علیه‌السلام، چه زیارتی؟ برو عتبات، چه عتباتی؟ برو هر ماه عمره، چه عمره‌ای؟ چه مکه‌ای؟ چه منایی؟ هیچ هیچ هیچ، هیچ نیست.

واقعا این مطلب را عرض می‌کنم بین ما که مدعی برای متابعت از مکتب اهل بیت هستیم و بین یک زرتشتی که نسبت به تعهداتش تا پای جانش بعضی‌ها هستند ها تا پای جانشان می‌ایستند، تعهد کرده می‌ایستد، سرش برود تعهدش نمی‌رود، التزامی که داده نمی‌رود، بین ما و بین او که این انجام می‌دهد، واقعا فرق در کجاست؟ یک زرتشتی، یک مسیحی، یک یهودی، اصلا یک کسی که قائل به خدا هم نیست؛ ولی قائل به شرف، قائل به انسانیت، قائل به سجایای انسانی هست، قائل به غیرت، حمیت، ناموس، عِرض، آبروی مردم، آبروی مردم! ما شیعه هستیم یا نیستیم؟ واقعا ما اگر نسبت به حفظ آبروی مردم [التزام نداشته باشیم‌] آیا ما شیعه هستیم؟ ما دنبال علی هستیم؟ همین ماها! همین ماها که مدعی هستیم دیگر، این طرف و آن طرف خودمان داریم می‌بینیم: یک چیزی که دیدیم می‌گوییم" یواشکی آن را نگه‌دار، بگذار در پرونده تا به وقتش! حالا صبر کن وقتش می‌رسد!" به این آدم شیعه می‌گویند؟ کسی که از یک راهی، از یک وسیله‌ای، از یک امکاناتی، به یک خطایی از یک شخصی، از یک مسلمانی پی برده، می‌گوید نگه دار بگذار، صبر کن حالا به وقتش این را بیاوریم رو کنیم و [افشا] کنیم. واقعا این آدم شیعه است؟