ضرورت استقامت در سلوک الی اللَه

یک شخصی آمده بود پیش من و گفت آقا ما می‌خواهیم خدمت شما برسیم و استفاده کنیم. گفتم: هیچ اشکال ندارد اصلا هیچ مانعی نیست، تشریف بیاورید استفاده کنید، مضایقه‌ای نداریم ولی به یک شرط و آن این‌که وقتی از یک شخصی پول خواستی بگیری، عجله‌ات برای پس دادن پول بیشتر باشد از عجله‌ات برای گرفتن آن پول! آیا یک همچنین وضعیتی داری؟! گفت نه! گفتم: پس برو هر وقت یک هم‌چنین حالی پیدا کردی بیا از ما استفاده کن! و تا حالا هم نیامده! شاید یک ده سالی می‌گذرد. خب خدا خیرش بدهد دید نه یک هم‌چنین چیزی نیست. حالا که نیست پس دیگر مزاحم آقا نشویم مثل دیگران، هی بیایند هزار دفعه قربان و صدقه و فدایی و فلان و بعدش هم دیگر بماند! فقط یک اشاره‌ای کردیم و رد شویم!!

عرض کنم حضورتان که این همه‌اش به خاطر این است که ما راه خدا را درست آن‌طوری که باید و شاید نفهمیدیم، ادعا می‌کنیم، ادعایش را می‌کنیم. می‌دانید راه خدا را کی باید رفت؟ می‌دانید کی باید حرکت کرد در راه سیر و در راه حرکت به سوی خدا و عبور از تعلقات؟ آن وقتی که یک دروغ از شما سر نزند، آن وقتی که دیگر حتی فکر خلاف در ذهن شما نیاید، آن وقتی‌که یک نماز از روی سهل‌انگاری از شما فوت نشود، آن وقتی‌که نسبت اینجا ها! اینجا خیلی مهم است به تعهد و التزام به دیگران و ادای امانت یک تخلف از شما سر نزند، آن وقتی که قولی که به دیگران می‌دهید بر پایه آن بایستید و التزام داشته باشید، آن زمان تازه تشریف بیاورید مشغول سلوک شوید! بعد از این حرف‌ها.

ما هنوز در واجبات و محرماتمان گیر هستیم، ادعای وصل خدا را می‌کنیم، خیلی عالی است! کارمان خیلی درست است! توجه می‌فرمایید؟ مطلب اشتباه به گوش ما رسیده است یا اشتباه متوجه شده‌ایم، نه جانم! وقتی‌که دیگر یک دروغ نگفتید، تمام سخنانتان از روی صدق بود، یک فکر باطل حالا فکر باطل را می‌توانیم یک خرده اغماض کنیم تا وقتی‌که جامه عمل نپوشیده، چون بالاخره انسان خطا می‌کند، اگر [فکر] باطل نکند دیگر معصوم است، نه، حالا آن نه، یک مقداری نسبت به این قضیه کوتاه می‌آییم آن وقتی که بدی را برای برادر مومن نخواستیم، آن وقتی که پشت سر برادر مومن‌مان حرف درنیاوردیم، آن وقتی که غیبت برادر مومن را نکردیم، فکیف به تهمت و امثال ذلک، آن وقتی که تمام اعمال واجب را انجام دادیم و از اعمال محرمات محرمات هم مشخص است حتی در توضیح المسائل هم هست، حالا خیلی‌ها را هم آنجا ننوشته‌اند، در توضیح المسائل‌ها هست در کتب اخلاق محرمات معلوم است دیگر که چیست وقتی محرمات را ترک کردیم بعد از همه این حرف‌ها آن‌وقت بیاییم ببینیم حالا چطور از تعلقات باید بگذریم، آن موقع دیگر پای سلوک به میان می‌آید، آن موقع وقت سلوک است، زمان سلوک آن موقع است، زمان سیر آن موقع است. آن‌وقت زمان زمان حرکت و زمان سیر الی اللَه است که خب باید ببینیم که چه باید کرد و چه راهی را باید در پیش گرفت و چه مسائل و مبانی را باید به آن‌ها ترتیب اثر داد و جامه عمل پوشانید.