تجسم اعمال در روز قیامت

خدا رحمت کند یکی از همین وعاظ آدم خوبی بود من ایشان را دیده بودم مرحوم خندق‌آبادی در ماه رمضان بود و داشت صحبت می‌کرد و زنها هم سر و صدا می‌کردند طبق همیشه، خلاصه سر و صدا، اگر بدانید این پدرِ مظلوم ما خلاصه در این مسجد قائم بالای منبر چقدر حرص و جوش از این زنها خورد چقدر می‌گفت خانم‌ها ساکت، که به حرفش گوش می‌داد! یک شب یادم است شب بیست و سوم ماه مبارک بود شب قدر، ایشان هر چه گفت ساکت آنها گوش‌شان بدهکار نبود، کار خودشان را می‌کردند، اصلا مانده بودند چند روز تا ماه رمضان یک هم‌چنین شبی پیدا شود دور هم جمع شوند درد دل کنند کجا ساکت، این حرف‌ها چیست، این حرف‌ها را آقا برای پایینی‌ها می‌زند برای ما نمی‌زند. خلاصه ایشان خسته شدند گفتند آخر خانم‌ها حیف نیست که در تمام مدت سال ما یک شب بیست و سوم داریم آن هم شب بیست و سوم با حرف‌های عبث و اینها بگذرانیم باز فایده نکرد. آنها محکم ... تا اینکه یکی از این مسجدی‌ها نمی‌دانم زنده است یا نه علی کل حال اگر زنده است خدا حفظش کند، یک آدم خیلی داش مشتی رُک بود و فقط این از پس این زنها برمی‌آمد وگرنه امثال علامه طهرانی از عهده‌شان برنمی‌آمدند! ایشان رفت بالا هر چه از دهانش درآمد گفت: که آی زنها خفه شوید، بلند شوید بروید گم شوید ...، او درست‌شان کرد، آنها ساکت شدند دیگر تا آخر حرف نزدند، دیگر هیچی نگفتند، هر چه این پدرِ مظلوم ما گفت هیچ به خرجشان نرفت. یک دفعه این رفت همه را درست کرد به دو دقیقه آمد پایین و دیگر مجلس ساکت شد. دیگر تا آخر مشکل حل شد.

حالا تمام این مطالب، همه هست. همه اینها وجود دارد ما دسترسی نداریم، ما نمی‌توانیم برویم و خلاصه به آنها اطلاع پیدا کنیم و این هم به خاطر نقص وجودی ماست. چون ما مقهور زمان هستیم و مقهور قوانین زمان و قوانین مکان هستیم، لذا از این قوانین نمی‌توانیم تخطی کنیم، نه جلو بزنیم و نه به عقب بازگردیم، ما با زمان باید پیش برویم. اما اگر این ضعف برطرف شد و ما به یک نقطه از تکامل رسیدیم و به یک نقطه از رشد رسیدیم که توانستیم بر قوانین زمان بخواهیم غلبه کنیم و او را در تحت قدرت خود دربیاوریم که این یک بحث مفصلی دارد اگر توانستیم این کار را بکنیم نسبت به گذشته و نسبت به آینده می‌توانیم احاطه داشته باشیم، احاطه حضوری نه احاطه علمی و تصوری، احاطه حضوری.