تجسم اعمال در روز قیامت

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبیناأبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ‌

وَ مَا أَنَا یا رَبِّ وَ مَا خَطَرِى هَبْنِى بِفَضْلِک وَ تَصَدَّقْ عَلَىَّ بِعَفْوِک أَىْ رَبِّ جَلِّلْنِى بِسَتْرِک وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِیخِى بِکرَمِ وَجْهِک فَلَوِ اطَّلَعَ الْیوْمَ عَلَى ذَنْبِى غَیرُک مَا فَعَلْتُهُ وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجِیلَ الْعُقُوبَةِ لاجْتَنَبْتُهُ لا لِأَنَّک أَهْوَنُ النَّاظِرِینَ وَ أَخَفُّ الْمُطَّلِعِینَ بَلْ لِأَنَّک یا رَبِّ خَیرُ السَّاتِرِینَ وَ أَحْکمُ الْحَاکمِینَ وَ أَکرَمُ الْأَکرَمِینَ.

ای پروردگار من، من که هستم و مقدار و میزان و ارزش من چه مقدار است؟! حال که چنین است به فضل خودت بر من ببخش، فضل خودت را شامل حال من کن نه عدل خودت را. چطوری که در آن عبارت أمیرالمؤمنین علیه‌السلام که در دعای قنوت هم هست و از مرحوم حداد رضوان اللَه علیه و همچنین مرحوم آقا هم زیاد می‌دیدیم که این دعا را می‌خوانند که: اللَهم انک آنس الانسین لاولیائک، و احضرهم بالکفایة للمتوکلین علیک‌ و بعد در آخرش دارد: اللَهم عاملنا بفضلک و لا تعاملنا بعدلک،¹ به فضل خودت با ما رفتار کن، نه با عدل خود و حسابرسی و پاداش به میزان حساب.

هبنى بفضلک‌، به فضل خودت بر ما ببخش و از آثار فضل خودت ما را متنعم و نصیب کن.

و همین‌طور تصدق علی بعفوک و به عفو و بخشش خودت بر ما تصدّق کن. صدقه‌ای که می‌خواهی به ما بدهی آن صدقه بخشش تو باشد و چیزی را که می‌خواهی به ما عطا کنی، آن فضل و آثار فضل تو باشد. این دعا دعای عجیبی است. به طور کلی همان‌طوری که خدمت دوستان عرض شد در تمام ادعیه وارده از معصومین علیهما السلام و به طور کلی بزرگان، حالا بزرگان از اولیاء، در مناجات‌های خودشان، در دعاهای خودشان آنچه را که ما مشاهده می‌کنیم فرق بین آنها و بین سایر افراد این است که در هر دو طیف می‌بینیم از خدا می‌خواهند و لو افراد، افراد خوب، افراد عادی؛ هر دو طیف از خدا می‌خواهند و می‌دانند که فقط خداست که معطی است، دیگر آنجا در عالم قیامت حساب‌ها همه به یک نفر برمی‌گردد، مثل اینجا نیست که آدم این را ببیند، آن را ببیند، پس و پیش بشود. خلاصه مسائل زیر و رو شود، آن که بالاست بیاید پایین، آن که پایین است بیاید بالا، پرونده‌ها این‌طرف و آن‌طرف‌ شود. آنجا این حرف‌ها نیست، چنان مو را از ماست می‌کشند که انسان خودش در عجب می‌ماند، در عجب می‌ماند.