منزلت امام نزد خداوند متعال

اگر ارزشی داشته باشیم از صدقه سر این درگاه است که برای ما پیدا می‌شود، نه اینکه بیاییم اینجا ارزش بدهیم. مرده شورِ آن مکتبی را ببرند که ارزشش با آمدن این و آن بخواهد پیدا شود. مگر اینجا هیئت است عزیز من؟ آقا بفرمایید، آقا بفرمایید، سر کوچه پارچه بزنند و نمی‌دانم سر خیابان پارچه بزنند، تو را بخدا بیایید آقا مجلس ما شرکت کنید فلان است. این حرف‌ها چیست؟! هزار مانند او باید به دریوزگی و گدایی و التماس و التجاء و ابتهال و گریه و ناله و زاری درآیند، تا نیم نگاهی از آن طرف بر اینها شود. حقانیت این مکتب به این است که این آمده؟! اولا این که نیامده بود و کی گفته آمده، حالا بر فرض هم که آمده به همان مقدار که آمده به همان مقدار ارزش دارد، بقیه چیزهایش که ارزش ندارد بقیه چیزهایش نوار است، ضبط صوت است، فایل است.

آن جوهره‌ای که پیدا کرده ... این خیلی کلام امام سجاد عجیب است، حضرت می‌فرماید و ما انا یا رب و ما خطری، اصلا من کی هستم اینجا من کی هستم در این دستگاه تو که حالا بخواهم عرض اندام کنم که خدایا من را ببخش، نبخش؟ اصلا من کی هستم؟ تو با نبخشیدنت چه کم می‌شود؟

من یک سوالی الان از رفقا می‌کنم از دوستان می‌کنم، این مسائلی که ما در این عالم می‌بینیم، مطالبی که در این عالم می‌بینیم، پدیده‌هایی که می‌بینیم این مقداری را که دیدیم و مورد مشاهده ماست، آن مقداری را که ندیده‌ایم ببین چه خبر است، آن را ببین چه خبره! همین مقداری که فعلا در مشاهده‌ ماست در عالم ماده، در همین آسمان و زمین، این مسائلی که داریم مشاهده می‌کنیم خب با توجه به مسائل جدید و امثالهم چقدر برای ما عجیب است خب از آن طرف هم می‌دانیم این کار خداست دیگر، خدا اینها را خلق کرده، خدا اینها را به وجود آورده، خدا از وجود خودش اینها را بروز داده، ظهور داده.