منزلت امام نزد خداوند متعال

چندی پیش داشتم در جایی صحبت می‌کردم، می‌گفتم که واقعا آدم از این دریای بی‌کران ولایت در عجب است، آن در عجب بودن هم به خاطر جهالت خودمان است ها! ما وقتی که وارد مشهد می‌شویم در همان مدخل ورودی فرودگاه یک روایتی که از امام رضا علیه‌السلام نقل شده نوشته‌اند، خود روایت که به عربی هست و به فارسی و انگلیسی هم ترجمه شده.

حضرت می‌فرمایند: کسى که من را در غربتم زیارت کند؛ هم درجه من در بهشت خواهد بود درحالى‌که آمرزیده مى‌شود. انسان اصلا تصور یک همچنین مطلبی نمی‌تواند بکند، آخر چطور می‌شود کسی که حضرت را زیارت کند و بعد حضرت می‌فرمایند هم درجه من در بهشت خواهد بود. البته خب از آنجایی که خود مقام ولایت یک حقیقت ساریه و جاریه‌ای است در همه عوالم وجود و در هر مرتبه، معنایش این است که در آن طرف، من در هر مرتبه‌ای که آن شخص در آن مرتبه قرار دارد حضور دارم. چون مرتبه حضرت مرتبه‌ای است که ما لایتصور است، قابل تصور نیست، قابل توهم نیست، قابل تفکر نیست. آن سعه وجودی که مربوط به امام علیه‌السلام است آن سعه وجودی قابل ادراک ما نیست.

و همین‌طور افراد مختلف در آنجا برحسب مراتبی که دارند و برحسب آن درجات و سعه وجودی که به واسطه معرفت‌شان برای آنها پیدا می‌شود در آنجا قرار می‌گیرند؛ در همان جا حضور حضرت را احساس می‌کنند و مشاهده می‌کنند نه به چشم، بلکه به وجدان و به شهود و به احساس که یک حقیقتی است بالاتر از دیدن و رویت ظاهر، خود نفس وجود آن حضرت را در آن مرتبه احساس می‌کنند.

و این نیست جز اینکه یک اقیانوس بی‌کرانی است ولایت امام علیه‌السلام، که هر کسی را در هر رتبه‌ای که هست در درون خودش هضم می‌کند و فانی می‌کند و در درون خودش محو می‌کند. حضرت در اینجا می‌خواهند بفرمایند یک قدم از تو به سمت ما برداشته بشود، تا اینکه آن پاسخ ما را ببینی و پاسخ ما را ادراک کنی و برای ما فرقی نمی‌کند. وقتی یک اقیانوس بی‌سر و تهی را شما مشاهده می‌کنید، چه در این اقیانوس یک کشتی حرکت کند چه یک بلم حرکت کند چه تفاوتی دارد، دو تا بلم حرکت کند مگر از آب اقیانوس اضافه می‌شود یا کم می‌شود. یک اقیانوسی است که اصلا کشتی مثل یک پر کاهی می‌ماند که در این فضا این پر کاه آمده و هضم شده و آنها را گرفته است.