منزلت امام نزد خداوند متعال

و تنزع ملک ممن تشاء، الان هم همین است، رفقا ما نباید گول این ظواهر را بخوریم، توجه کردید؟ به هر کس بخواهد می‌دهد و از هر کس بخواهد پس می‌گیرد، امانت را دو روز در دست من و شما می‌سپارد فردا پس می‌گیرد. امروز نفسی باقی است، نشستیم دور هم برای هم صحبت می‌کنیم، می‌گوییم، گوش می‌دهیم، می‌خندیم، توجه می‌کنیم؛ فردا معلوم نیست چه خواهد شد، توجه کردید؟ فردا معلوم نیست چه خواهد شد. پس همان‌طوری که بزرگان گفتند دم را باید غنیمت شمرد، فعلا که نفسی می‌آید و می‌رود فعلا را باید غنیمت شمرد وگرنه از فردا کسی اطلاع ندارد و خبر ندارد.

امام علیه‌السلام هم همین را می‌فرماید، می‌فرماید تمام آنچه را که شما از من می‌بینید و می‌شنوید و احساس می‌کنید، همه اینها صفر است و باید نگاه کنید به اینکه ببینید آن حقیقت و اصل و ریشه و منبع و سرچشمه این مطالب چیست که آن در چیست، آن در جای دیگر است. لذا حضرت عرضه می‌دارد به پروردگار و ما انا یا رب، اینها همه برای ماست ها! نمی‌گویم برای خود حضرت نیست، اول حضرت برای خودشان دارند می‌گویند، ولی دارند حضرت به ما یاد می‌دهند می‌گویند شما که شیعیان من هستید شما که باید از من بیاموزید، ما باید از کی بیاموزیم؟ ما باید از امام بیاموزیم، کلام امام را بگیریم روی آن فکر کنیم، روی آن تامل کنیم و بعد به کار ببندیم نه اینکه همین‌طوری فقط صحبت کنیم، به کار ببندیم.

بدانید که وضعیت این است، منی که امام سجادتان هستم، منی که تمام عالم در دست من است، منی که واسطه بین خدا و خلق هستم، منی که تمام عوالم به اراده و ولایت من در حرکت و در تکاپو و در رشد و در تکامل است، من نسبت خودم را و واقعیت خودم را نسبت به نظام عالم که همان وجود پروردگار است این‌طور دارم می‌بینم، دیگر شما خودتان حساب خودتان را برسید. من که امام هستم دارم می‌گویم و ما انا یا رب و ما خطری، خدایا من کی هستم این وسط؟ در این دریای بی‌کران تو من چه کاره هستم و چه نقشی دارم، چه اهمیتی دارم؟ خب ما هم همین، ما هم همین هستیم.