التجاء به فضل خدا

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ‌

«وَانَا یا سَیدِى عَائِذٌ بِفَضْلِک هَارِبٌ مِنْک الَیک مُتْنَجِزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ احْسَنَ بِک ظَنّاً»

ای مولای من، من عائذ به فضل تو هستم، پناهنده به فضل و کرم تو هستم، نه به عدل تو، چنانکه قبلًا عرض کردیم، من به فضل تو پناهنده هستم چون تو هم متصف به عدل هستی و هم متصف به فضل هستی. من با آن عدلت کاری ندارم، من با آن فضلت کار دارم، با آن سنجشت کار ندارم با آن کرمت کار دارم، چون به هر دو متصف هستی، حالا که متصف هستی دیگر این را نمی‌توانی از خودت نفی کنی، اگر نبودی خب! خدا می‌گفت نخیر آقا من فضل ندارم من فقط عادلم هستم، کرم و فضل و اینها در کار ما نیست! من عادل هستم و با هر کسی هم بر اساس عدالت عمل می‌کنم! مو را هم از ماست بیرون می‌کشم، مو را هم از ماست بیرون می‌کشم، خودتان می‌دانید حالا! ما چه کار می‌کردیم؟ ما با یک همچنین خدایی چه کار می‌کردیم؟ هیچی صاف می‌ماندیم سینه می‌زدیم و هیچ کاری از دستمان برنمی‌آمد، ای وای از دست این خدا، ای وای از دست این! سینه می‌زدیم دیگر، چون خدا می‌گوید من با فضل با شما برخورد نمی‌کنم، با کرم و بخشش و فضل و اغماض و چشم‌پوشی نه! ابدا، نخیر! یکی در مقابل یکی! ما این‌طوری هستیم. اگر این‌طور بود دیگر سنگ روی سنگ بند نمی‌شد، کاری انجام نمی‌شد، دیگر کاری نمی‌شد کرد، حرکتی دیگر نبود، شما یک گناه انجام می‌دادید، خب وقتی که انسان یک گناه انجام بدهد خدا چه می‌گوید؟ تاوانش را باید پس بدهی، تاوان این گناهی که انجام دادی باید پس بدهی، حالا خدا نکند انسان گناهانی انجام دهد که این جنبه عمومی دارد، جنبه اجتماعی دارد، غیبت یکی را بخواهد بکند، حالا یک وقت گناه، گناه شخصی است، مثلًا انسان نمازش قضا شده، خب انسان قضایش را به جا می‌آورد، اما یک وقتی به یکی تهمت می‌زند و این تهمت منتشر می‌شود، انتشار پیدا می‌کند خب چه کار می‌کند؟ یک آبرویی از یک مومن رفته و یا یک غیبتی کرده کسی خبر ندارد، فقط تو می‌دانستی این مطلب را کس دیگر مطلع نبود، چرا آمدی این عیب را پیش کس دیگری گفتی؟ چرا؟ اگر او هم عیب تو را پیش شخص دیگری بگوید خوشت می‌آید؟ چرا آمدی تو این عیب را گفتی؟ آدم بیاید مدرک بگیرد ای وای! کار دیگر به کجا کشیده، آدم بیاید از یکی بدون اینکه او مطلع باشد ضبط بگذارد و صدایش را ضبط کند، یا موبایلش را روشن کند و تصویرش را ضبط کند، لا اله الا اللَه، که بعد در یک وقتی بخواهد از این استفاده کند، چه می‌شود قضیه؟ هان چه می‌شود؟