لزوم ورود به بارگاه الهی بدون اتکا بر تقوا و دانش

اینها دارند به ما درس می‌دهند دیگر، سلمان کجا، سلمان که منا اهل البیت شده، سلمان که پیغمبر فرمودند: بَحرٌ لا ینزَف؛ دریایی است که ته ندارد. یک همچنین آدمی وقتی فوت می‌کند، بهترین حالی که أمیرالمومنین علیه السلام می‌خواهد این سلمان را و این شاگرد تربیت شده در دامنش، در مکتبش، در

حجرش و در مدرسه امیرالمؤمنین علیه‌السلام و پیغمبر صلی‌اللَه‌علیه‌وآله را وقتی که می‌خواهد تعریف کند می‌گوید: سلمان در حالی از دنیا رفت که هیچ چیز با خود نداشت که به خدا عرضه کند، صفر بود، در دست من هیچی نیست، هوا است. نمازهایی که خواند پس چه شد؟ روزه‌هایی که در این سال‌ها گرفت پس چه شد؟ حجّی که رفت پس چه شد؟ انفاق‌هایی که می‌کرد پس چه شد؟ خیلی دقت کنید ببینید، دارم می‌رسم به یک نقطه خیلی دقیقی ها مگر نماز نمی‌خواند؟ چه کسی نماز می‌خواند؟ سلمان؟ نه، سلمان نماز نمی‌خواند! کی روزه می‌گرفت؟ سلمان روزه می‌گرفت؟ نه، سلمان روزه نمی‌گرفت! کی قرآن می‌خواند؟ سلمان قرآن می‌خواند؟ سلمان انفاق می‌کرد؟ این انفاق مگر پول نیست، این پول از کجا آمده از خانه خاله‌اش که نیاورد، کی این پول را به سلمان رساند؟ کی رساند؟ پس وقتی که انفاق می‌کند از یک‌جا درمی‌آورد در یک‌جای دیگر می‌گذارد، سلمان کو این وسط؟ هیچی؛ سلمانی در کار نیست. کی دارد نماز می‌خواند؟ شوق نماز را کی در سر سلمان می‌گذارد، محبت خودش را کی در دل سلمان می‌گذارد؟ اگر محبت عشق به او در دل سلمان نبود، سلمان نماز می‌خواند؟! اصلًا یک دستش را هم تکان نمی‌داد که نماز بخواند، این عشق به ذات پروردگار که در دل سلمان هست، این عشق به ذات پروردگار که این سلمان را نصف شب برای نماز بلند می‌کند، این عشق به پروردگار است که می‌آید قرآن را باز می‌کند و آیات قرآن را می‌خواند ... وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّك قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها وَ مِنْ آناءِ اللَّيلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ لَعَلَّك تَرْضى‌ ¹این عشق پروردگار است که از جیبش برمی‌دارد خرج می‌کند، همه‌ی کارها را کی دارد می‌کند؟ او دارد می‌کند، ما از این می‌بینیم، ولی او دارد انجام می‌دهد، آنچه که هدف سلمان است، آنچه که مقصود سلمان است، آنچه که مطلوب سلمان است، یک ذره بگیرد آن‌وقت ببینید سلمان می‌تواند بلند شود نماز بخواند یا نه!