اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

ضرورت اهتمام عملی ، جهت وصول به لقاء الهی

13972
سال 1435

ضرورت اهتمام عملی ، جهت وصول به لقاء الهی

12
  • بین این دوتا زیارت فاصله چقدر است؟ بگوییم بین زمین و آسمان؟ کم گفتیم، کم گفتیم، بگوییم بین مغرب و مشرق، کم گفتیم، قابل تصوّر نیست، آن زیارت می‌کند نقره را و سنگ را و چوب را و این زیارت می‌کند حقیقت علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام را، بدون هیچ واسطه، بدون هیچ مانع، و بدون هیچ وسیله و بدون هیچ رادع ومانعی. نفس مطهر علی بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام را در آنجا زیارت می‌کند و جبین بر آن آستان می‌ساید. آن زیارت زیارتی است که وقتی پیغمبر صلی‌اللَه‌علیه‌وآله می‌فرماید: کسی که پاره تن من را زیارت کند عارفاً به او، هزار حج و هزار عمره هم به او نمی‌رسد این، این است، هزار حج و هزار عمره مقبوله، اصلًا من می‌گویم: قابل تعداد نیست، هی پیغمبر صلی‌اللَه‌علیه‌وآله دارند بالا می‌برند برحسب استعداد و سعه و ظرفیت خود افراد و میزان فهم و شعور و درکی که برای افراد هست، اصلًا قابل برای شمردن نیست، کسی که برود امام‌رضا علیه‌السلام را زیارت کند، چقدر خدا می‌خواهد به او صواب بدهد؟ مگر امام‌رضا علیه‌السلام حدی دارد؟ مگر امام رضا علیه السلام مقدارش مشخص است؟ مگر کمّیتش مشخص است؟ امام‌رضا علیه‌السلام لایتناهی است، امام‌رضا علیه‌السلام مطلق است، امام‌رضا علیه‌السلام لایتناهی است این خودش را وارد در یک فضای لامتناهی کرده، هزار تا؟ هزار تا چیست! هزارمیلیارد؟ هزارمیلیارد چیست! اصلًا یعنی چه، اطلاق که عدد برنمی‌دارد، لایتناهی که عدد برنمی‌دارد!

  • اینها برای ماست، یکی دوتا سه‌تا ده‌تا، حالا بسته به هر کسی برحسب تفاوت خود افراد. خُب کسی دلش را وارد این فضا کند یعنی چه؟ چه قضیه‌ای در اینجا اتفاق افتاده است؟ ما بهشت را به چه می‌گوییم؟ ما نعمت الهی را به چه می‌گوییم؟ ما لقاء را به چه می‌گوییم؟ ما اقتراب را به چه می‌گوییم؟ ما تجرد را به چه می‌گوییم؟ آن در اینجا محقق شده است برای هر کسی به همان میزان سعه وجودی خودش؛ بله، امام رضا علیه السلام دریاست، دریای بیکران هر کسی که بیاید به اندازه ظرفیتش، اضافه نه، اگر اضافه بدهد اصلًا به طور کلی شخص کن فیکون می‌شود، بلکه به همان مقدار ظرفیتش به او می‌دهد به یکی یک فنجان می‌دهد، به یکی یک کاسه می‌دهد، به یکی یک دیگ می‌دهد، به یکی یک خم می‌دهد. به آنهایی که: خُب دیدیم و رفتند و زیارت کردیم، آن دیگر می‌آورد آنها را می‌ریزد در دریای خودش و غرق می‌کند و دیگر حساب آنها فرق می‌کند، مسئله آنها تفاوت می‌کند، از میزان دادن و از میزان کمیت و مقدار مسائل خارج است.