ضمانت اولیای الهی به پیروان خود
3هیچ ارتباطی بین این فضا [شعر و شاعری] و حال یك عارفی كه دارد با خدا اینطور مناجات میكند و صحبت میكند نیست، یعنی واقعاً اگر ما در همان زمانی كه امیرالمومنین علیهالسلام این مناجات شعبانیه را در آن شبهای تار میخواندند، در كنار حضرت بودیم یا فرض كنید وقتی كه امام سجّاد علیهالسلام به پرده كعبه دست میزد و آن اشعار را میخواند و آن حالات و ابتهال را كه از آنحضرت نقل شده و همینطور از سایر ائمه، اگر ما در كنار آنها بودیم و آنها را مشاهده میكردیم، چه قضاوتی میكردیم؟ میگفتیم اینها دارند ادا در میآورند؟! هان؟! واقعاً این حرفی كه الآن دارند میزنند كه این حالی كه الآن دارند اینها یك نوع صحنهگردانی و یك نوع ... بله! حالا اینها را كه برای ما میگویند دیگر، بعضیها در توجیه صحبتهایشان راجع به این فقراتی كه امام كجا میتواند یك همچنین حرفی بزند، آخر امام كه گناه نكرده است، آخر امام كه خطا نكرده، آخر امام كه فسق نعوذباللَه انجام نمیدهد پس اینها را برای ما گفته است! یعنی واقعاً اگر ما در كنار امیرالمومنین علیهالسلام بودیم در همان مسجد كوفه و آن مناجات را از امیرالمومنین علیهالسلام میدیدیم و آن اشكهایی كه از چشم حضرت جاری است چه قضاوت میكردیم؟ واقعاً میتوانستیم یك همچنین توجیهاتی بكنیم؟! خب این كه مسخره است، این كه مسخره است.
یا وقتی كه حضرت آن مناجات شعبانیه را با خدا دارد میكند، یا امام سجّاد علیهالسلام كه این فقرات را كه در هر شب ماه مبارك رمضان حضرت این دعای ابی حمزه را تكرار میكردند، خب یك امام بیاید یك دفعه برای مردم بگوید، بس است دیگر، این هر شب ماه رمضان تكرار كردنش دیگر چیست؟ شب دوم باز هم بگوید خب این توجیهات خیلی غلط و خیلی سخیفی است كه این حرفها را برای ما زدهاند. خب یك دفعه فرمودند بس است دیگر! فهمیدیم، حالا آن هم فرض كنید كه آن موقع كه ضبط صوت و این حرفها نبود به یك شخصی میگفتند بنویس و اینجوری بگویید، خدایا أنت الغنی و أنا الفقیر، خدایا أنت الفقیر و أنا الغنی!! خب یك دفعه بنویس و تمام میشود دیگر. أیها الناس، ای شیعیان، ای افراد، از این به بعد دیگر شما اینجور مناجات كنید، اینجور دعا بخوانید، دعای شعبانیه شما این باشد، تمام شد و رفت، خب تمام شد دیگر، دیگر شب بعدش برای چه؟ شب سوم دیگر برای چه؟ سال بعد برای چه؟ دوباره و سه باره گفتن سی دفعه گفتن برای چه!

