ضرورت استقامت در مسیر و تداوم بر حال نیاز و طلب

بعد احساس کردم ممکن است در یکی از این رفتن‌ها دیگر برنگردم! هیچ! رفت ز دار فنا حجّت... همان سر دعای... لذا گفتند که مثل اینکه دیگر نخوانیم بهتر است.

چون رفتن را نمی‌توانیم نرویم، رفتن را می‌برند، آن دست خودمان نیست، ولی در برگشتن دیگر دیدیم که احتمال دارد که این قضیه اتفاق بیفتد، دیگر دیدیم که نخوانیم.

البته علتش را نگفته بودند، به بنده اصطلاحاً فرموده بودند و این‌ها.

حتی می‌گفتند خودم را به زور آوردم، یعنی دیگر با یک خلاصه مشقّت توانستم خودم را دوباره بکشانم و بیاورم و در این بدن مستقر کنم و ادامه بدهم. البته این توضیح از بنده است با توجه به تعابیری که ایشان داشتند.

توجه می‌کنید؟ این رحمت خداست، رحمت خدایی که یک ولیّ خدایی که وقتی اسم رحمت می‌آید این در کجا می‌رود؟ که می‌گوید دیگر من نمی‌توانم برگردم و ممکن است قالب تهی کند؛ اصلا قالب تهی کند.

خب چقدر ما برداشت داریم از این رحمت؟ جز اینکه الآن به هم‌دیگر بخندیم و یک نگاهی بکنیم، من خیال می‌کنم...فوقش برداشت ما این است که خدا گناهان را می‌بخشد دیگر! یعنی نهایت اینکه بتوانیم این رحمت خدا را تعقل کنیم این مسئله است. ولی اجازه بدهید بنده هم بیشتر نگویم؛ چون خیال می‌کنم نتوانم آن تعبیری را که مناسب است ادا کنم و بعد مشکلاتی پیدا بشود و خلاصه یک توهمات و ابهامات و سؤال‌هایی به وجود بیاید.

امام سجّاد علیه السلام دارد به خدا می‌گوید خدایا من شناختمت، خلاصه مچت دیگر برای ما باز شده، ای خدا! ـ این دیگر با یک عبارتِ... ـ دیگر مچت برای ما باز شده، دیگر آنی که چه در چنته‌ات هست، چه هستی، که هستی، چه خصوصیاتی داری را ما دیگر فهمیده‌ایم، حالا که فهمیده‌ایم، روی این حساب پس بیا عرض حال ما را هم بشنو، نه تنها باید از گناهان ما بگذری، این یک، و دوّم: نه تنها باید آمال و آرزوهای ما را برآورده کنی، سوم: آن بالاترین آرزو، ـ چطوری دیگر امام سجاد رحمت خدا را توضیح بدهد؟ بهتر از این عبارت، بهتر از این تعبیر، بهتر از این جملات، چه جمله‌ای شما سراغ دارید که از یک طرف، بالاترین خواستی که در عالم وجود می‌تواند تحقق پیدا کند، مظهریّت اسماء اتمّ الهی در قالب بشری، به صورت یک ولیِّ عالم وجود، این مظهریت که بالاترین ظهور پروردگار است که اول او در تجلی اعظم: اللَهم انی اسئلک بالتجلی الاعظم فی هذه اللیل المعظّم که مربوط به رسول‌اللَه است و بعد امیرالمؤمنین و به امام زمان، این چهارده معصوم ختم می‌شود و بعد از آن این تجلّی نسبت به ولیّ‌ای که آن ولیّ مندک در نفس اولیاء معصومین و ائمۀ معصومین علیهم السلام است. مگر از این بالاتر شما می‌توانید تصور کنید؟ مگر می‌توانید تصور کنید؟