ضرورت استقامت در مسیر و تداوم بر حال نیاز و طلب

این یک قلمش است که می‌توانم بگویم، بقیه‌اش را نمی‌توانم بگویم. این یکی‌اش است.

شما خیال می‌کنید همین‌طور گرفته نشسته غائب از انظار، دستش به خدا: خدایا کِی ظهور مرا می‌رسانی... هان؟ نسبت به تمام مصیبت‌هایی که بر این امت انجام می‌شود، ظلم‌هایی که دارد بر این امّت انجام می‌شود، ظلم‌هایی که دارد بر این آحاد مردم انجام می شود در هر جای دنیا، نسبت به تک‌تک آن‌ها، نسبت به آن‌ها همان حالی را دارد که امیرالمؤمنین در بالای منبر راجع به آن زن یهودی گفت اگر از این مصیبت بمیرید رواست! که در اینجا بنشینید و در تحت حکومت اسلام یک خلخال از پای زن یهودی دشمنان اسلام بیایند خارج کنند. این امام زمان همان امیرالمؤمنینِ الآن است، این امیرالمؤمنین مربوط به آن موقع بود، این هم امیرالمؤمنین مربوط به هزار و دویست سال بعد است. علیّ زمان، یکی است. ما ده‌تا علی که نداریم، یک دانه است! علی یکی اولین امام بود، علی دوم امام سجاد بود... چند تا علی داریم؟ علی سوم امام رضا علیه السلام بود و علی چهارم امام هادی علیه السلام بود و علی پنجم امام زمان! حالا او اسمش اسم رسول اللَه است، منتها اگر قرار باشد علی در این زمان باشد، فقط یکی است. اگر قرار باشد امام حسین در این زمان باشد، دیگر حسین یکی است، ما حسین زمان یکی و دو تا دو ده‌تا نداریم، یک حسین مربوط به روز عاشورا بود، یک حسین هم مربوط به این زمان است که امام زمان است، والسلام تمام! تمام! بقیه‌اش همه خرافات است! اباطیل است! توهّمات است، توهّمات!

انسان باید نسبت به دینش غیرت داشته باشد، اگر یک دهم آن غیرتی که ما نسبت به ناموسمان داریم نسبت به امام زمانمان داشتیم کار ما به اینجا نمی‌رسید، یک دهم! یک صدم! یک دهمِ غیرتی که به ناموسمان داشتیم. در حالی که ناموس عالم خلقت امام زمان است، ناموس پروردگار امام زمان است. این‌ها چیزی نیستند، مسائل عادی و ظاهری هستند در این دنیا. آن ناموس ماست! آن‌هایی که دم از پیروی از مکتب مرحوم آقا می‌زنند و مبانی آقا، یادشان رفته که یک جلد هجده امام شناسی راجع به این که «امام» نمی‌شود گفت مرحوم آقا تألیف کرده‌اند؛ یادشان رفته!