هدف و غایت از سلوک

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم

و صلَّی‌ اللَه عَلَی سیّدنا و نبیّنا أبی‌القاسم مُحَمّدٍ

و علی آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَی أعدائِهِم أجمَعینَ

عَظُمَ یَا سَیِّدِی أَمَلِی وَ ساءَ عَمَلی فَأعْطِنِی مِن عَفْوِکَ بِمِقدَارِ أَمَلِی وَ لا تُؤاخِذْنِی بِأَسْوَءِ عَمَلِی؛فَإنَّ کَرَمَک یَجِلُّ عَنْ مُجازاتِ الْمُذنِبین وَ حِلْمَک یَکْبُرُ عَنْ مُکافاتِ المُقَصِّرین.¹

ای مولای من، آرزو و خواست من بسیار عظیم و بزرگ است، ولی عمل من شایست[گی] این خواست و آرزو را ندارد، پس از عفو خودت با من رفتار کن و به مقدار آرزویم بر من ببخشای و به گناهم و کار ناشایست و نامناسبم نظر میانداز؛ زیرا کرم تو بزرگتر از این است که گناهکاران را به مجازات برساند و حلم و بردباری تو بزرگتر از آن است که مقصرین را مکافات کند، آن کسانی که تقصیر می‌کنند بیاید و آن‌ها را به حساب و کتاب بیاورد.

این فقرات همان‌طوری که در شب‌های گذشته خدمت رفقا و دوستان عرض شد، مسیر زندگی ما را تعیین می‌کند، خواست ما را تعیین می‌کند، آنی که سالک به دنبال اوست. در واقع امام سجاد به سلّاکِ راه خدا در این فقرات پیام می‌دهد و کیفیت ارتباط آن‌ها را با پروردگار می‌نمایاند، کیفیت مواجهۀ آن‌ها را با مقام ربوبی نشان می‌دهد، تعلیم می‌دهد. در مقام تربیت تعلیم می‌دهد که انسان باید چگونه باشد همان‌طوری که اشاره کردم ظاهراً در همین شب‌های گذشته بود مثل اینکه اشاره شد. در زمان مرحوم آقا هم همین‌طور بوده، زمان‌های سابق هم همین‌طور بوده، ما از نزدیک مشاهده می‌کردیم: کیفیت ارتباط رفقا را با ایشان، ما دیگر در منزل ایشان بودیم، مشاهده می‌کردیم. راه و روشی که آن‌ها در ارتباط با ایشان داشتند و کیفیت تعلیم و معاشرتی که ایشان داشتند با دوستان و رفقایشان، اینها را ما می‌دیدیم، از نزدیک می‌دیدیم و الان که نگاه می‌کنم به این فقرات دعای ابی حمزه از حضرت سجاد، تمام آن خاطرات می‌آید جلوی چشم من و تمام آن سرگذشت‌ها و تمام آن سخن‌ها و تمام آن رد و بدل‌ها، تمام آن خواست‌ها، تمام آن برداشت‌ها، همه در جلوی چشم من همینطور... همین الآن که دارم با شما صحبت می‌کنم هم دارد می‌آید می‌رود، دارد آن‌هایی که... و می‌فهمم الان این کلام حضرت سجّاد که حضرت چه عرضه می‌دارد به خدا و چه می‌فرماید به ما؛ خوب می‌فهمم، خوب می‌فهمم این مطلبی را که ایشان می‌فرمودند: همۀ این‌ها را که دارید می‌بینید، هیچ‌کدام از این‌ها آنچه را که من می‌خواهم نمی‌خواهند، آنچه را که من در نیّتش هستم، این‌ها به دنبال چیز دیگری هستند. این‌ها فقط از ما یک ظاهری را می‌بینند، این‌ها فقط از ما همین صحبت کردن و آمدن و رفتن و به اینها خوش‌اند.