حقیقت ربطیه بین بنده و پروردگار

در مکتب اعتبار نگاه روی کثرات است، روی جزئیات است، روی استقبال مردم است، روی فلان است، یکی از این نماینده‌های مجلس چند وقت پیش انتخابات مجلس بود یک نماینده‌ای نفر اول شده بود، بنده در ماشین ـ داشتم کجا می‌رفتم با یکی از دوستان ـ آن اخباری که پخش می‌کرد ایشان صحبت می‌کرد بعد از این، با یک شعفی و خوشحالی عمیق که شما در این انتخابات قلب رسول اللَه را شاد کردید اِ؟ که تو نفر اول شدی؟ ها؟ قربان عمه‌ام بروی. که نفر اول شدی. قلب رسول اللَه خب همین آقا چند سال پیش رفته بود نفرهای آخر و فلان قلب رسول اللَه عزادار شده بود، چی شد؟ شما قلب رسول اللَه را شاد کردید با این، این نگاه چیست؟ نگاه به کثرت است، این یک دفعه می‌شود یک دفعه نمی‌شود، یک دفعه طرف حالا خوشش می‌آید حالا یک چلوکبابی خورده و یک سماق هم همراهش و یک ته دیگ زعفرانی کنارش و خلاصه سرحال و سر کیف است و می‌گوید می‌رویم به فلانی رای می‌دهیم، بعد دفعه دیگر می‌شود شکمش غر غر می‌کند آش دوغ خورده و چی چی خورده؟ حالش خلاصه چیه؟ در خانه هم یک د عوایی کرده و خلاصه با قهر و فلان درآمده بیرون و رفته همینطوری شیر یا خط می‌اندازد حالا برویم به کی، خب آن آخر درمی‌آید، این مردم این هستند یعنی حساب و کتابی خلاصه در برنامه نیست، اکثرا را عرض می‌کنم. آن افرادی که با دو تا عکس و چی چه چیزهایی.... هست. 

نگاه اهل معرفت و اهل توحید و اهل مکتب، نگاه از بالاست، نگاه می‌کند او چه می‌خواهد به اینکه در مخاطبش کیست کار ندارد نگاه به او می‌کند، امام زمان چی از او می‌خواهد، مردم خوششان می‌آید بیاید نمی‌آید نیاید، مگر من فضول دستگاه امام زمان علیه السلام هستم که بخواهم بیایم مسائل را کم و زیاد و بالا و پایین کنم، به خاطر اینکه این وضعیت الان بهتر بشود الان خوب است که یک همچنین مسائلی گفته شود و یک همچنین مطالبی، ولو مطالب خلاف، ببینید اگر ما نگاه کنیم می‌بینیم که یک روش بوده، این روش همیشه در طول تاریخ در جریان کثرت‌گرایی و تعلق به جزئیات و تعلق به کثرات همیشه بوده، از زمان خلقت آدم شروع شد همینطور آمد جلو، جلو تا رسیده به ما و جلوتر از این هم خواهد رفت حالا تا کجا خدا می‌داند، در قبالش یک جریان وحدت‌خواهی و کلیت‌خواهی و رفع تعین و رفع تعلق و جلب رضای الهی هر چه می‌خواهد باشد. هر چه می‌خواهد باشد. این دو جریان همیشه با هم جلو آمده، و هیچ وقت با هم سر سازگاری نداشتند، همیشه در مقابل هم بودند.