حقیقت ربطیه بین بنده و پروردگار

در ایات قرآن نسبت به این مسئله الی ماشاللَه اشاراتی هست، تصریحاتی هست، وَ لٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاٰ يَعْلَمُونَ ﴿الأنعام‌، ٣٧﴾ لایفقهون، لایعقلون ولکن، همیشه این اکثریت در قبال اقلیت، این همیشه جایگاه خودش را داشته، مرحوم آقا می‌فرمودند که مسئلۀ امامت، این مسئله دیدیم بهش بهائی داده نمی‌شود، ما آمدیم این دورۀ امام‌شناسی را نوشتیم برای اینکه این قضیه را بخواهیم تفسیر کنیم و توجیه کنیم و بگوییم که امام فقط یک نفر است، و آن حضرت ولی عصر ارواحنا فداه است و بس.

اما خب حالا بالاخره دیگر هر کسی فکر خودش را دارد، سلیقۀ خودش را دارد و راه خودش را دارد و تشخیص خودش را دارد. تحمیل نیست، زور نیست، هر کسی نمی‌خواهد نخواهد، نمی‌خواهد نخواهد. من به ایشان عرض کردم که خب این امام‌شناسی که شما نوشتید خب این جهتش خب خیلی واقعا جهت محرزی است، این اللَه‌شناسی را برای چی نوشتی؟ اللَه‌شناسی که خب البته برای خود من که خیلی مسئله مهمی بود من بارها بود که از ایشان می‌خواستم که این اللَه‌شناسی را ایشان شروع کنند به خاطر بعضی از مسائل و مطالبی که در ذهن داشتم و ایشان هی قول می‌دادند و هی به تاخیر می‌انداختند تا اینکه بالاخره شروع کردند البته خب ناتمام هم ماند. ایشان فرمودند می‌دانید من چرا این اللَه‌شناسی را نوشتم؟ من این اللَه‌شناسی را نوشتم برای اینکه اینی که تابحال به این مردم گفته شده و از خدا یک تصویر بسیار بعید و یک افق نامعلوم و یک غول بی‌شاخ و دمی ساخته شده و به مردم تحویل داده شده، من این را بیایم بشکنم، و این پرده‌ها را کنار بزنم، این موانع را کنار بزنم، این مسائل را که بابا خدا غول نیست، خدا رفیق است، خدا شفیق است، خدا از همه به آدم نزدیکتر است، خدا از همه با آدم بهتر است، انسش با آدم بیشتر است، لطفش از همه بیشتر است، این چه را که تابحال آمدند به شما گفتند، خدا را غیرقابل دسترسی برای شما شناساندند، خدا را یک موجود توهمی تخیلی که اصلا نمی‌شود بهش دست زد واقعا اصلا وقتی که انسان نگاه می‌کند در صحبت‌های افراد، اینهایی که خب یک مسئولیت‌هایی هم داشتند زعمایی بودند اینها برای خودشان، لا تکلموا فی ذات اللَه لا تفکروا فی ذات اللَه، اصلا حرف نزنید، اصلا کسی نمی‌شود آنجا برود، اصلا آنجا خدا در یک افقی است اصلا نباید صحبت کرد، اصلا نباید راجع به او بحث کرد اصلا نباید راجع به او فکر کرد، باید به همین مطالب بپردازیم به همین اعمال و عبادات و نماز و روزه و اینها بپردازیم، اصلا در ذات خدا نمی‌شود فکر کرد.