لزوم قدرشناسی نسبت به ودیعۀ الهی در نفس انسان

چرا خدا ملائكه را موظّف به سجده به حضرت آدم كرد؟ جهتش چیست؟ خود خدا هم در آیات قرآن این مسئله را تفسیر می‌كند و بیان می‌كند: من چیزی را می‌دانم كه شما نمی‌دانید.

وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قالُوا أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قالَ إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ‌¹ این همه تا به حال خلق كردی، بس است دیگر! ملائكه به این خوبی را خلق كردی! ملائكه از اوّل خلقت تا زمانی كه هستند یك گناه، یك گناه از آنها سر نمی‌زند؛ عجب خلقت خوبی! مگر بهتر از این می‌شود؟! اصلا گناه از آنها سر نمی‌زند. دائما در حال عبادت، منهم ركع و منهم سجد و منهم قوم‌ بعضی در حال ركوع، بعضی در حال سجود و بعضی از اینها در حال قیام هستند. لا يَعْصُونَ اللَه ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ‌² اصلا عصیان در ملائكه معنا ندارد. تخطّی معنا ندارد، انحراف معنا ندارد. عین آنچه كه خدا امر كند را اطاعت می‌كنند و انجام می‌دهند. خب از این خلقت بهتر چه چیزی می‌تواند باشد؟

تا اینكه خدا بیاید یك خلقتی را خلق بكند، كه از آن اوّل خلقت شروع بكند به جفتك انداختن و حرف‌نشنوی و بزن و بكوب و جنگ و دعوا و ... خلقت آدم مگر این‌طور نبود؟ از همان اوّل، هنوز از گرد راه نرسیده، آدم و حوّا هنوز پایشان را در زمین نگذاشته‌اند، قابیل می‌زند هابیل را می‌كشد! این شروعش! این شروعِ خلقت آدم! بفرمایید! هنوز آب از گلویمان پایین نرفته، شروع كردند! حالا وای به حال بعدی‌ها و بعدی‌ها و مخالفت‌های با پیامبران و درافتادن‌ها و ... واقعا ما اوذِی نَبِی مِثلَ ما اوذِیتُ‌³. پیغمبر خدا می‌گوید، هیچ پیغمبری را مانند من اذیت نكردند. یك كوه دارد این حرف را می‌زند! كوهِ حلم و صبر و بردباری و متانت و حیا و شرم.