فرق اسلام واقعی و اسلام ظاهری

ایشان گفت: نه، نماز تراویح که همان نوافل ماه رمضان هست، چقدر خوب است که به جماعت خوانده بشود! حالا که قرار است مردم نماز بخوانند، به طرزی نماز بخوانند که شکوه بیشتری داشته باشد! ابّهت بیشتری داشته باشد! جلال بیشتری داشته باشد!. خب ببینید این چه طرز فکری است که در قبال رسول خدا و حکم خدا که می‌فرماید: نماز را باید به فرادی خواند؛ ایشان می‌آید و می‌گوید نماز را به جماعت بخوانید و هنوز هم دارند به جماعت می‌خوانند. الآن شما در شب‌های ماه رمضان در مسجدالحرام نگاه کنید می‌بینید که اهل تسنّن نماز را به جماعت می‌خوانند، خیلی هم با شکوه و با صدای قشنگ، امام جماعت هم هر شب یک جزء قرآن می‌خواند و سی جزء را تمام می‌کند و خیلی هم مردم خوششان می‌آید، جلال و جبروت و ابّهت و ... یک‌دفعه می‌بینید پنجاه هزار نفر همین‌طور بلند شدند، به رکوع رفتند، به سجده رفتند، این بهتر است یا اینکه یک نفر تنها برای خودش آن گوشه بخواند! یکی هم آن‌طرف بخواند ... کدام بهتر است؟! خب مردم می‌گویند این بهتر است دیگر!

امّا خدا چه می‌گوید؟ خدا چه می‌گوید؟ و آن اثری که بر این نماز تراویح باید مترتّب بشود، آیا در این صورت هم آن اثر مترتّب می‌شود یا فقط دکور و فیلم و تئاتر در اینجا باقی می‌ماند؟ صحبت در این است.

بله جلال مسئله، خیلی بهتر از این است که متفرّقاً، یکی در حال رکوع، یکی سجود، یکی قیام ... همه با هم بلند بشوند، همه با هم تشهّد بخوانند، همه با هم بنشینند، به به عظمت را نگاه کن! بعد هم همه می‌گویند: آمّین! به به خیلی خوب! این صدای موزون و قشنگ و با هیمنه، حتما خدا خوشش می‌آید و ملائکه هم بیشتر خوششان می‌آید! درست؟ این طرز تفکر جناب عمر است که می‌گوید جلال و عظمت یک مسئله اهمیت بیشتری در نزد ما از آنچه را که خدا نازل کرده دارد. خدا برای خودش، برای عمّه‌اش نازل کرده است! خدا برای خاله‌اش نماز تراویح را به صورت فرادی نازل کرده! ما بهتر می‌فهمیم، عقل ما بهتر از خداست، فهم ما بهتر از خداست، درک وشعور ما از خدا بیشتر است، به مصالح زمان ما از خدا بیشتر واردیم که چشم مردم، دشمنان، الآن همه دنیا، امریکا، اروپا، افریقا همه دنیا نگاه می‌کنند به مسجدالحرام، ببینند به به! مسلمین ... یک همچنین جمعیتی را در سایر جاها سراغ ندارند. این مسلمین همه با هم بلند می‌شوند، همه با هم می‌نشینند. این که بهتر است! ما به مصالح زمان بیشتر از خدا واردیم، بیشتر از خدا اطّلاع داریم. این‌ها همه هست ها! من شوخی ندارم! همه هست.