مرتب سازی:
عدم توجیه وسیله بهواسطۀ هدف
3در همه این حکومتها قائل به توجیه وسیله هستند که هدف وسیله را توجیه میکند یعنی وسیله هرچه میخواهد باشد. گناه باشد، باشد! نباشد، نباشد! و گناه در جایی است که در راستای رسیدن به آن هدف [صلاح] نباشد! اگر همین گناه در راستای رسیدن به آن هدف است این گناه، گناه بودنش را از دست میدهد و تبدیل به صواب میشود، با صاد، صواب یعنی کار صحیح خطا در جایی است که در راه رسیدن به هدف نباشد! اما اگر همین خطا در آن راه قرار بگیرد، این خطا دیگر خطا نیست، بلکه کار صحیح و کار درست است!.
خب افراد سیاسیون در دنیا قائل به این مطلب هستند و با همین روش هم پیش میروند، با همین روش هم عمل میکنند، شما این مسئله را در احزاب سیاسی دنیا در کشورها مشاهده میکنید و میبینید.
مغیره آمد پیش امیرالمؤمنین علیهالسلام همین حرف را زد که یا علی چرا اینقدر سر به سر معاویه میگذاری؟ اوائل زمان حکومتت است، اوّل صبر کن کمی از حکومتت بگذرد، پایههایش محکم بشود، مردم به عنوان یک حکومت و یک حاکم، باورت کنند، افراد سایر کشورها از جمله خودِ شام، تو را به عنوان یک حاکم باور کنند، تو هم فعلا تثبیتش کن و یک شیرهای سر معاویه بمال: آنجا باش! کاری با تو نداریم!
او هم مجبور میشود از تو تعریف کند دیگر! میرود بالای منبر، روزهای جمعه، غیر جمعه ... او که نماز جمعه را روز چهارشنبه هم میخواند! خیلی راحت بود!
یک نفر بود یک شتر داشت، شتر نر بود (جَمَل). به شتر نر جَمَل میگویند، به شتر ماده إبِل میگویند. رفته بود جایی، یک کسی گفته بود این شترِ من است. گفته بود من ابلم را شتر مادهام را گم کردهام و الآن عین همان، دست این مرد است.
این هِی داد میزد: بابا این شتر نر است!
او میگفت نه، این همان است ...