مرتب سازی:
کیفیت به ودیعه نهادن آرزوی عظیم در انسان
3هر نعمتی که خداوند به انسان بدهد این نعمت از خود ذات سرچشمه میگیرد و به خود ذات برمیگردد. چون وجود وجود بحت و بسیط است و وجود بحت و بسیط حتما باید وجود اطلاقی باشد، یعنی وجودی که حد نباید داشته باشد.
الآن این حسینیه حد دارد، یک حدش حیاط است، یک حدش همسایه است، یک حدش اینطرف است، یک حدش ... حد دارد، محدود است، مقید است. وجود اطلاقی به وجودی گفته میشود که حد ندارد، اندازه ندارد، در مقیاس درنمیگنجد، در مقدار درنمیآید، مقدار ندارد، کم ندارد کم یعنی همان کم [منطقی و] مقداری نه به معنای قلّت. کم به معنای قلت هم ندارد سعه دارد، سعهای که هم خود ذات واجبالوجود که جنبه صرافت دارد و جنبه انبساط دارد و خالی از هرگونه قید و حد است را شامل میشود و هم آثار این ذات را که در مراتب مختلف به صور مختلف است، از جمله همین رفقا و دوستانی که در اینجا نشستهاند.
اینها همان فیوضات ذات هستند و آثار ذات هستند که از آن منبع و از آن ذات و از آن سرچشمه تنازل شده است و در این عالم شهادت و عالم کون به این صورت درآمده است، چه از ذات جدا شده؟ هیچ! مثل کاسهای که در خودِ آب شما بردارید این کاسه آب را به اندازه یک کاسه از خودِ آب پر کنید. یک محدودهای برای این کاسه الآن در خودِ آب به دست آمده، ولی این محدوده هم در خود آب است. این مثال خوبی هم هست اتفاقا. در عین اینکه این آب حد خودش را دارد این محدود را هم در خودش حل کرده است. در عین اینکه محدود است ها!
الآن شما آب در این لیوان درون حوض را دارید میبینید، به خود شیشه و لیوان کار ندارید، به آن محدوده و حجمی که این آب در آن لیوان جاگرفته، داریم نگاه میکنیم نه به آن شیشه و چیزی که خارج از آب است. آن مقدار آبی که الآن در لیوان هست، در عین مقید بودنش و در عین محدود بودنش در خود حجم آب حوض حل است. حالا شما دو تا لیوان بگذارید در این حوض، سه تا لیوان بگذارید، چهار تا لیوان، هرچه بگذارید هرکدام اینها یک حدی برای خودشان دارند و آن حد از آن حجم حوض هم خارج نیست.