رابطه آرزوی عظیم و عمل انسان

من وقتی که فکر می‌کردم می‌گفتم بین این‌ها که نماز هم می‌خوانند، روزه می‌گیرند، دم از خدا می‌زنند با حرمله چه فرقی است واقعا؟ یکی است! هیچ تفاوت نمی‌کند! منتها آن حرمله مربوط به هزار و چهارصد سال پیش است، این برای حرمله الآن است.

آن سنان‌بن‌انس هزار و چهار صد سال پیش است، این سنان‌بن‌انس الآن است. زمان فقط در این‌جا فاصله و افتراق انداخته. او هم اگر در آن زمان بود قطعاً تیر می‌گذاشت بر چله کمان و بر گلوی حضرت علی‌اصغر روانه می‌کرد، همین که الآن دارد دم از خدا می‌زند، دم از عرفان می‌زند، دم از مکتب‌ بزرگان می‌زند، دم از مکتب اولیاء می‌زند. همین اقا با دست خودش تیر به قلب سیدالشهداء و چشم حضرت اباالفضل و علی‌اکبر می‌زد. همین‌ها!

توجه می‌کنید؟ هیچ فرق نمی‌کند. این که عاشورا همیشه عاشوراست، کربلا همیشه کربلاست، همین است معنایش. یعنی شما در هر آنی یا این‌طرف هستی، یا آن‌طرف هستی، حدّ وسط ندارد، حدّ وسط ندارد.

مرحوم آقا می‌فرمودند در همان زمان سابق، یک طبیبی از خارج آمده بود، یک طبیب بلژیکی بود به اسم «روش»¹ که در خواجه ربیع دفن است و یک روز هم من خودم در همان زمان مرحوم آقا رفتم و آن نوشته روی سنگ قبرش را برای ایشان نوشتم و آوردم. طبیب نصرانی بود که به مشهد آمده بود و بعد به معجزه حضرت مسلمان و شیعه شده بود. جراح خیلی حاذقی بود. در آن زمان طبّ ایران خیلی رشد نکرده بود، مثل الآن نبود، الآن بهترین اطبّاء دنیا اطبّاء ایران هستند. ولی خب آن زمان ابتدای کار بود.

او در بیمارستان امام رضا مشهد [مریض‌خانه شاه‌رضا سابق‌] عمل می‌کرد، طبابت می‌کرد، جراحی می‌کرد، و خب جراحی‌های موفقی هم می‌کرد، طبیب حاذقی بود و مورد عنایت حضرت هم بود.

بعضی از اطبّاء آن بیمارستان برای این‌که او را خراب کنند و جلوی افراد دیگر آبرویش را ببرند، (چون خلاصه او آمده بود و نان اینها را آجر کرده بود، از این حرفهایی که همیشه هست!) می‌آمدند روی زخمی که این جراحی کرده بود آب می‌پاشیدند که عفونت کند! و بگویند دیدید این کارش خراب شد و بلد نبود کارش را درست انجام بدهد؟!