مرتب سازی:
رسیدن به مقام خلیفةاللَهی ، یگانه آرزوی عظیم انسان
6امروز من داشتم این کتابی که اخیرا چاپ شده را نگاه میکردم، داشتم مقدمهاش را میخواندم. همین کتاب اجتهاد و تقلید مرحوم آقا، یک قضیهای در آنجا ابتدا نقل کردهاند که لابد انشاءاللَه رفقا میخوانند و نمیدانم آن را قبلا گفتهام یا نه.
یک روز یکی از علمای معروف طهران مشرف شده بود مشهد به یک مناسبتی. یکی از بستگانش فوت کرده بود و آمده بود و خود مرحوم آقا هم بودند، بنده هم در مراسم تشییع و نماز بودم زمستان بود، زمستان سردی هم بود.
بعد به عنوان تشکر و بازدید آمده بود منزل. در آنجا صحبت شد از این منازلی که خراب میکردند و ملحق میکردند به ساختمانهای حرم حضرت امام رضا علیه السلام شد، مدرسهای بوده در آنجا و ...، صحبت شد و ایشان خیلی عجیب ناراحت بود از این قضیه که چرا باید خراب بشود؟ آخر این وقف است، وقف تخریبش حرام است. حرمت یک مسئله شرعی است، و کسی نمیتواند مرتکب حرام بشود، کسی نمیتواند به وقف دست بزند، کسی نمیتواند به وقف تعرض داشته باشد، در حرم زوّار جایشان کم است، خب کم باشد! زیارت امام رضا مستحب است، دست زدن به وقف امر حرامی است، این که نمیشود با آن تعارض داشته باشد و ....
و بعد ایشان گفتند که من خودم چه بودم و راجع به چه ... حالا بنده نمیخواهم خیلی مفصل مطرح کنم.
من رفتم در طهران و با یک شخصی که در آن موقع در قید حیات بود به رحمت خدا رفته صحبت کردم و ایشان هم خیلی عجیب متأثر شد و ناراحت شد و گفت تلفن را بگیرید من الآن تلفن بزنم که این کار را نکنند، [موقوفه را] تخریب نکنند و ... ولی بعد این کار انجام شد و ایشان خیلی اظهار تأسف کرد.
خلاصه وقتی صحبتهایش تمام شد، مرحوم آقا فرمودند که: در زمان موسی بن جعفر علیهالسلام ظاهرا (البته این قضیه را در زمان منصور دوانیقی هم میگویند، یعنی هر دو هست) زوّار بیتاللَهالحرام میآمدند و در مضیقه قرار میگرفتند از نظر طواف و اینها، خیلی مشکلاتی برایشان شده بود.