لزوم التفات سالک به بالاترین درجات امید و آرزو

خواست‌های ما چیست؟ آرزوهای ما چیست؟ آرزوهای مردم چیست؟ خواست‌هاشان چیست؟ مقصدشان چیست؟ روز به چه مقصدی درِ منزل را باز می‌کنند می‌آیند بیرون؟ یکی خواستش چیست؟ پول است؛ رزق امروزمان را دربیاوریم و اگر هم توانستیم برای فردا هم یک جوری خلق اللَه را سرکیسه کنیم و اگر روزمان رسید برای یک ماه دیگرمان هم بتوانیم یک جوری خلاصه جیبمان را پر کنیم و اگر زورمان رسید تا یک سال دیگر، بعضی‌ها ماشاءاللَه ماشاءاللَه خیلی همت دارند! نه تنها به رزق آن روز اکتفا نمی‌کنند و به ماه اکتفا نمی‌کنند و به سال اکتفا نمی‌کنند بلکه برای مدت عمر خودشان و عمر اخلاف خودشان و عمر آن‌ها تا قیامِ قیامت می‌چاپند از این خلق اللَه و می‌کشند بالا و بعد هم این طرف و آن طرف دیگر خبری ازشان پیدا نمی‌شود! این‌ها خیلی همت دارند! از این‌ها باید یاد گرفت! برای یک روز درآوردن هنر نیست! این چیست یک روز آدم بیاید رزق آن روز را دربیاورد؟ هنر آن روزی است که یک کار انجام می‌دهد، چند نسل بعدش را تأمین می‌کند! نه فقط... این هنر است عزیز من! اگر هم قرار است...

یک بندۀ خدایی در زمان شاه در همین قم منبر می‌رفت. دیگر حالا و أمره إلی اللَه، بگوییم خدا از گناهانش ببخشد، بیامرزد، چه کند، علی کل ّ حال منبر می‌رفت و گاه‌ گاهی در منبرهایش یک تعریف و تمجیدهایی هم از ما بهتران می‌کرد در همان زمان‌ها. خب طبعا ما وقتی که با او برخورد می‌کردیم دیگر اعتنایش نمی‌کردیم، می‌دانستیم دیگر خلاصه مثل این‌که آبش به کُر وصل است و خلاصه این تعریف و تمجید‌ها بی‌حساب نیست. بله! هر تعریفی یک چیزی در پشت دارد، شما همیشه این را بدانید. بله، گفت گربه برای رضای خدا موش نمی‌گیرد؛ سلام روستایی بی‌طمع نیست! 

هرجا دیدید یک چیزی غیر عادی است، بدانید یک خبری در پشتش است، یک عنایتی، یک لطفی، یک فیضی هست.