توحیدگرایی فطرت سلیم

ولی شما این را در جای دیگر نمی‌بینید، تا وقتی که یک صحبتی می‌شود ... هان هان! نیشش می‌آید تا این‌جا! 

ـ عجب عجب! چه خوب شد، خیلی جا افتاد، چقدر خوب شد...

او اگر بیاید یک نفر را هدایت پیدا بکند، از این نظر که هدایت پیدا کرده خب خوشش می‌آید، خیلی از... اما اگر یکی رفت ـ روایت هم اتفاقا داریم، در این زمینه روایت هم داریم ـ اما اگر یکی آمد و رفت، مدتی رفت: خب رفت که رفت! چکارش کنیم؟

اما از طیف مخالف، اگر آمد یکی خوشحال می‌شود، اگر رفت، ناراحت می‌شود، می‌زند در سرش: ای داد بی‌داد یکی کم شد! نگاه کن ببین! یکی کم شد! اِ اِ اِ! دو تا نیامدند، اِ سه تا! این چیست؟ چه شده؟ آقا راه بیفتیم برویم در خانه‌شان ببینیم مشکلی پیدا شده؟ 

ـ آقا از ما چیزی دیده‌اید؟ ناراحتی دیده‌اید؟ مشکلی دارید بفرمایید قضیه را حل کنیم، بله! دستمال ابریشم ببریم... 

یک مقداری پاکتی، دستمالی، فلانی، از این حرف‌ها، این طرف را دوباره بیاید برگرداند...

آقا به سُم اسب حضرت اباالفضل، رفت که رفت! این که دیگر ناراحتی ندارد! این که ناراحتی ندارد! خب رفت که رفت آقاجان... این همه هستند می‌روند، می‌آیند، فلان و این حرفها، خب حالا تعبیر مؤدبانه! چیزهای دیگر هم هست...

خب این دیگر مسئله نیست حالا انسان بخواهد خودش را ناراحت بکند؛ هدایت به دست خداست، هدایت به دست خداست، دستگیری به دست خداست، مؤمن از این‌که یک شخصی می‌آید در مسیرش، در مکتبش، باید خوشحال بشود، چرا نباید خوشحال بشود؟ 

یا علیّ! پیغمبر می‌فرماید به امیرالمؤمنین: لإن یهدی اللَه علی یدیک نسمةً خیر لک مما طلعت علیه الشمس.¹ اگر یک جُنبنده در روی زمین به دست تو هدایت پیدا کند، از تمام آسمان و زمین، خیر و برکتش برای تو بیشتر است. از آسمان و زمین برکتش بیشتر است...

این به جای خود. اما اگر قرار بشود بر این‌که همینی که شد یک روزی بگذارد برود، بگوید آقا ما نمی‌خواهیمت!