توحیدگرایی فطرت سلیم
مرتب سازی:
توحیدگرایی فطرت سلیم
12ـ من میگویم خدا خیرت بدهد، من متوجه نبودم!
بعضیها هم میآیند ایراد میگیرند، میگویم نه ایراد درست نیست، این به این دلیل است و ایراد درست نیست.
همچین اینطور هم نیست که هر چیزی را قبول کنیم، نه نمیکنیم! از چهار پنجتا یکیاش را اگر قبول کنیم. همچین اینطوری نیست که ما نشسته باشیم و گوشمان هرکس هرچه بگوید بگوییم چشم؛ نه! نگاه میکنیم، میسنجیم با آنچه را که به دست آوردیم، در ضمن ادعای عصمت هم نمیکنیم، اشتباه میکنیم، خدا هم میداند ما معصوم نیستیم، نه امامیم و نه پیغمبر و نه ولیّ خدا! هیچکدام! اشتباه میکنیم ولی تا وقتی که تشخیص میدهیم و تا وقتی که تکلیف را این میدانیم، تخطی نمیکنیم، باید اینطور باشد؛
خب شخصی که به دنبال مکتب فطرت و توحید است، از ایراد چرا ناراحت بشود؟ چرا به او بربخورد؟ بگویند فلان کار تو نقص دارد، چرا بربخورد؟ این که دارد میگوید هر ارزشی از اوست، پس دیگر فکر میکند، میگوید اگر قرار باشد هر منقبتی از آنجا باشد، هر ارزشی از آنجا باشد، شاید از آنجا آمده و دارد ایرادت را برطرف میکند، پس چرا تو ناراحت بشوی؟ چرا تو ناراحت بشوی؟
اگر الآن امام زمان بیاید، اگر الآن امام زمان تشریف بیاورند در این مجلس و به شما بفرمایند جناب آقای فلان، فلان کاری که شما انجام میدهید اشتباه است، این کارتان را تصحیح بکنید؛ شما ناراحت میشوید؟ امام است دیگر! چرا اگر یک رفیقتان بیاید این را بگوید ناراحت میشوید؟ چرا وقتی امام زمان بگوید نمیشوید، اما اگر رفیقتان بگوید میشوید؟ در حالی که رفع عیب، رفع عیب است، رفع نقص، رفع نقص است، نقص باید بطرف بشود، عیب هم باید برطرف بشود و مگر ما از آن اول کامل به دنیا آمدیم که حالا ناراحتِ این باشیم که چرا از دست دادیم؟ نه! ما کامل به دنیا نیامدیم، ما با هزار و یک نقص به دنیا آمدیم... مگر آیۀ شریفه نمیفرماید: اَلْإِنْسٰانُ إِنَّهُ كٰانَ ظَلُوماً جَهُولاً ﴿الأحزاب، ٧٢﴾ نمیگوید جاهلها! جهولاً! خیلی جاهل!