مراد از آرزوی عظیم در فرمایش امام سجاد علیه السلام
4همینقدر در روز قیامت عذاب نمیکند ما را، چون وقتی عمل عملِ ناشایست باشد، خب ما مستحق عقابیم، عفو خدا میآید آن ناشایستگی را برمیدارد و آن زشتی را از بین میبرد و میگوید شما کار زشت انجام ندادید؛ خب خیلی خب! خب هنوز خیلی مانده، چیزی انجام نشد. عقاب در اینجا برداشته میشود، اما آرزوی ما همین بود؟ یعنی اینی که امام سجاد علیه السلام میفرماید عظم یا سیدی أملی، آرزوی امام سجاد علیه السلام این بود که واقعا به جهنم نرود؟ آرزوی امام سجاد این بود که مستحق مجازات و عقاب پروردگار نشود؟ این است؟ این که همۀ ما یک همچنین آرزویی داریم. یعنی حدّاقلش است دیگر. کیست در اینجا که بگوید که نه، خدایا من در اینجا از آتش بدم نمی آید، از حرارت بدم نمیآید، نه اگر خیال میکنی بهشتت پر شده، جهنم خالی است، ما را ببر آنجا!
خدا میگوید بابا! مثل اینکه تو هنوز با گرما و حرارت و اینها هنوز خلاصه انس پیدا نکردهای که ببینی چه خبر است!
انشاءاللَه باشد چشم! برای بعد. مطالب تفسیرش و اینها برای بعد. ولی امام سجاد در اینجا میفرماید که به مقدار آرزوی من عفو خودت را شامل کن؛ عجب! این دیگر چیست قضیه؟ حضرت عرض نمیکند که بیا فقط گناهانی که من انجام دادم آن گناهان را ببخش، خدا میفرماید خب بخشیدم، دیگرچه میخواهی از ما؟ دیگر چه طلبی داری؟ خب بخشیدیم دیگر برو پی کارت! میگوید: نه! باز هم ایستادهام! اینطور نیست که فقط گناه را ببخشی، گناه من را که میبخشی هیچی، آرزوی من را هم باید بدهی! به به به به ماشاءاللَه به این بنده با این همه جرأت و با این همه خواست و با این همه گشادهرویی! حالا تعابیر دیگری هست که آن تعابیر را نباید به کار برد چون دستور امام است؛ حضرت ببینید چقدر رحمت پروردگار وسیع است، چقدر دامنۀ رحمت پروردگار گسترش دارد، و چقدر ما را میترسانند و ترساندهاند از خدایی که اینچنین است!

