حجّیت عقلی اطاعت مطلقه از ولیّ خدا

خیلی قرآن، کتاب، کتابِ عجیبی‌ست. خیلی کتاب عجیبی‌ست. در این داستان‌هایی که در قرآنه، خیلی باید فکر کنیم. در قضایای داوود و سلیمان، خیلی باید فکر کنیم. در قضایای مربوط به یونس و قومش، اصلا اسراری از توحید در این‌جا هست که انسان گیج می‌شه! گیج می‌شه، واقعا گیج می‌شه! وَ ذَا اَلنُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغٰاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنٰادىٰ فِي اَلظُّلُمٰاتِ أَنْ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنْتَ سُبْحٰانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ اَلظّٰالِمِينَ ﴿الأنبیاء، ٨٧﴾ بَه! اصلا چیز عجیبی‌ست! چیز عجیبی‌ست. این ذکر یونسیه ای که متعارف است و به نام حضرت یونس، این ذکر در السنه و افواه هست، این ذکری‌ست که خدمت رفقا بگم: اولیاء إلهی، از بدو سیرشون به سمت کمال و اون هدف و فنای ذاتی، هیچ‌گاه این ذکر یونسیه را ترک نکردند! این که سهل است، بعد از رجوع از فنای ذاتی و حرکت در بقاء، بقاءِ باللَه، این ذکر یونسیه، معنای جدیدی تازه پیدا می‌کنه! اصلا این یه چیز عجیبیه که چطور این لا إله إلّا أنت سبحانک إنّی کنت من الظّالمین، این در حرکت و سیر انسان، در دو نقطۀ متقابل: حرکت به سوی کمال و رجوع بعد از کمال، اصلا این دوتا چه ربطی به هم داره؟ چه ارتباطی به هم داره؟ در هر دوی این‌ها ذکر یونسیه... یعنی از اذکاری که... خب هر ذکر جای خودشو داره دیگه. اذکار، حکم طبقه‌های داروخانه رو دارند.

شما وقتی که یه بیماری دارید، وارد داروخانه می‌شید، از همون اول داروخانه تا اون آخر همه دواها رو می‌گیرید؟ نه! می‌رید نسخه رو می‌دید به اون شخص متصدی، اونم نگاه می‌کنه، این دارو، این آمپول، قرص و فلان، این‌ها مشخص، برمی‌داره به شما می‌ده. همه رو که نمی‌خورید. اذکار توحیدی، اذکار ولائی، اذکار قبل از فناء و حرکت به سوی اون حریم پروردگار، اذکار بعد از فناء و بقاء، تغییرات در اذکار، کیفیت گفتنش، همین ذکر یونسیه، شما خیال می‌کنید همین یه نوع سجده رفتنه؟ بنده حالا دیگه نمی‌تونم همه چیز رو بگم دیگه! این ذکر یونسیه، می‌تواند به حالات مختلف، به ده‌ها نوع گفته بشه. ما فقط چندتاشو می‌دونیم؟ یه دونه: سجده، لا إله إلّا أنت، سبحانک إنّی کنت من الظّالمین، تموم شد!