حجّیت عقلی اطاعت مطلقه از ولیّ خدا

عمر که گفت انا زمیلُ محمد. من عین اون می‌مونم. فرقی نمی‌کنه، اون بر می‌داره اونو می‌گه، من اینو می‌گم. اون می‌گه عمرۀ تمتع داریم، من می‌گم نداریم. اون می‌گه متعه داریم، من می‌گم نداریم! البته امروز هم می‌گن که خیلی از این احکام، احکام سیاسی و مصلحتیه. بنده خودم شنیدم از سخن‌گویان، از سخن‌گویان منحرف و نفهم، نفهم! که میان می گن این احکام، احکام سیاسیه، در یه موقع جعل می‌شه و در یه موقع نمی‌شه. بله! وقتی که قرار شد ...گفتش که، گفتش:

شمع جهان سوز چو پنهان شود ** شب پره بازیگر میدان شود

هرکی دیگه برای خودش میاد و یه سازی می‌زنه. امام زمان هم در پس پردۀ غیبت و جولانتون رو بدید! حالا میاد! تشریف میاره. انشاءاللَه. پیغمبر فقط به اندازۀ یه مسئله می‌گه. ـ اما اون مرتبۀ بالاتر از مسئله که در حدّ بحث ماست این است که رسول خدا، به مصالح و مفاسدِ نفس الأمریّه، که بر اساس اون مصالح و مفاسد نفس الأمریّۀ افراد، حکم باید جعل بشه و وضع بشه اطلاع داره. این یه پله بالاتر از اون مسئله‌گوییِ خیلی چرند و پرندی که خیلی‌ها می‌گن، اطلاع داره. اون مصالح و مفاسد رو ما نمی‌دونیم. بعضیاشو می‌دونیم. اون مقداری که عقل ما، فطرت ما، اقتضا می‌کنه، راجع به دروغ، راجع به ظلم، راجع به عدالت، راجع به امنیت، راجع به نوع دوستی، همین، همین مسائلی که در همین حد، به اصطلاح بهش می‌گن مستقلات عقلیه و فطریّات و این‌ها، در همین حد. اما راجع به خصوصیات و جزئیات و مصادیق و این‌ها، ما اطلاع نداریم. رسول خدا در این مسئله، چیست؟ می‌شه شارع. پس شارع، یعنی راهِ به مصالح و مفاسد نفس الأمریّه. انبیاء گذشته همه شارع بودند. رسول خدا شارع است. اوصیاء انبیاء، این‌ها بودند. همین شارع بودند. راه بودند دیگه. وقتی که وصیّ یه پیغمبر باشه، کلام اون وصی، حجیّتش مثل چیست؟ مثل کلام اون پیغمبره. هارون، شارع است، همونطوری که موسی شارعه. یوشع، شارع است، همونطوری که... شمعون، شارع است، همونطوری که حضرت موسی، حضرت عیسی شارع بودند، اینها هم شارع بودند. این‌ها راهند، راه به مشرّع، راه به شریعت، راه به اون مصالح و مفاسد نفس الأمریّه که بر اون اساس حکم جعل می‌شه.