حجّیت عقلی اطاعت مطلقه از ولیّ خدا

اما شما بلند شید برید یه صفحه از کتب اولیاء خدا مطالعه کنید. یه صفحه. دو صفحه مطالعه کنید. بینکم و بین اللَه حالتون عوض نمی‌شه؟ دو دقیقه، نه بیشتر، دو دقیقه سخن اولیاء الهی را بشنوید. نوارشو که دارید. نوارها رو که دارید. اختیار هم هست. دو دقیقه بشنوید حالتون عوض نمی‌شه؟ این می‌شه چی؟ در راستا. این می‌شه در راستای اون هدف. این شنیدن، این مطالعه، این صحبت، این عمل، می‌شه در راستای اون هدف، اون عمل می‌شه مخالف. بر خلاف، بر خلافِ جهت. پس بنا بر این، هرچیزی که... انسان هم خودش می‌تونه این قضیه رو در خودش امتحان کنه‌ها! در خیلی موارد. البته می‌گم در بعضی از موارد هم این مسئله [را] باید با احتیاط عمل کرد. در اون مواردی که قطع بر یک امر خلافی وجود داره، احتمال داره که انسان در اونجا اشتباه کنه و در اون مواردی که نه، دلیل قطعی نیست و شک داره، این یکی از راه‌هاییست که می‌تواند راه‌گشا باشه. یکی از اون راه‌هاست. 

راهی که انسان را به واقع می‌رساند، عقلا اون راه می‌شه حجت و منجّز. حالا اون راه، راه چیه؟ رسول خدا. رسول خدا مبیّن و مفسّر و بیان کننده، توضیح کنندۀ راهیست که اون راه انسان را به این مقصود می‌رساند. شارع در این‌جا کیست؟ شارع عبارت است از پروردگار؛ اللَه! خود پیغمبر هم حتی شارع نیست. شریعت پیغمبر، شریعت رسول اللَه. در آیۀ قرآن می‌گیم چی؟ شَرَعَ لَکُم! کی شَرَعَ؟ خدا شَرَعَ، نه پیغمبر. خدا شَرَعَ لَکُم. خدا راه رو باز کرده. حکم به نمازِ دو رکعتی صبح را پیغمبر نیاورده از خودش. حکم را خدا ـ عرض کردم، مطالب، خیلی بالاتر از این حرفهاست، من فعلا به حدّاقل و ادنای از بحث که همون بحث طلبگی‌ست دارم صحبت می‌کنم. البته سعی می‌کنم که مسائل فنی مطرح نباشه. اما به پایین ترین حد من الآن دارم صحبت می‌کنم و الّا مسئله اصلا چیز دیگه است.این خبرها نیست ـ شرع لکم من الدّین، کی شرع؟ پیغمبر یا خدا؟ خدا شَرَع، شرع لکم من الدّین. پس مشرّع کیست؟ و شارع کیست؟ مشرّع به اون کسی می‌گن که راه رو باز می‌کنه. راه رو کی باز کرده؟ راه رو خدا باز می‌کنه. خدا میاد راه باز می‌کنه. خدا میاد تکالیفی رو جعل می‌کنه خدا میاد احکامی رو برای ما وضع می‌کنه. خدا میاد می‌گه نماز ظهر چهار رکعته، برای مسافر دو رکعته، خدا می‌گه روزه بگیر، خدا می‌گه چه کن، خدا.... پی خدا راه را برای رسیدن به این هدف باز می‌کند. اون راه، توسط کی باز می‌شه؟ توسط پیغمبر. پس پیغمبر می‌شه شارع. اینی که من در شبهای قبل می‌گفتم که پیغمبر شارع نیست، منظورم اینه. منظورم اون کسی‌ست که راه رو باز می‌کنه. پیغمبر مبیّنه. پیغمبر مشرّع نیست. پیغمبر نمیاد از طرف خودش جعل کنه، حکم را جعل کنه. میاد حکم را بیان می‌کنه. به واسطۀ اشرافی که ـ بر احکام الهیّه دارد ـ و به واسطۀ اشرافی که بالاتر از احکام الهیّه، اشرافی که بر اون ملاکات احکام دارد، بر اساس اشراف بر اون ملاکات، حکم موافق وصول به اون ملاک را میاد برای ما بیان می‌کنه.