شرع وفلسفۀ نیاز به آن

چقدر ما از مطالب شنیدیم که یقین داشتیم بر صحتش [و] بعدا معلوم شد اصلا اصل و اساس نداشته. حالا شما فکر کنید اگر یه نفر زود باور باشه. حالا فرض کنید که... دیگه الحمدلله همه دیگه عکس‌ها رو نمی‌بینن تو خورشید و ستاره و فلان وماه! گذشت دیگه این حرفها. حالا اگر یه کسی خوش باور باشه. اگر یه کسی فرض بکنید که یه خورده ساده لوح باشه، اگر یه شخصی چیز باشه، قبول نمی‌کنه؟ چند نفر قبول نکردند؟ قبول می‌کنند دیگه! ترتیب اثر می‌دن دیگه! این ترتیب اثر دادن‌ها فقط هندونه و خربزه خریدن که نیست! مال دادن است، جان دادن است، زندگی را فدا کردن است. یک زندگی را از بین بردن است. نیست؟! نبوده؟ هان؟ همۀ اینا مال چی بوده؟ مال همین باورها. پس معلومه عقل همه‌مون اشتباه کرده. همه. اگر اشتباه نمی‌کرد، زندگی رو نمی‌دادند. جان نمی‌دادند. مال نمی‌دادند. چکار می‌کردند؟ زیر کرسی بشینین، تکون نخورید! تکون نخورید. چی بوده قضیه؟ مال همینه. برای همین می‌گن باید پیغمبر بیاد. برای همین می‌گن باید امام علیه السلام داشته باشیم. برای همینه. آقا عقل من کفایت نمی‌کنه، بفرما! دیدی دیگه! دیدی! ها! این که دیگه بنده از پشت منقل نیاوردم این حرف‌ها رو! تجربه و شهود و مسائلی که جلوی چشممون اتفاق افتاد و می‌افتد و خواهد افتاد، این‌ها چیزهاییست که داریم می‌بینیم. برای همین می‌گن آقا! دستتو باید بدی به یه بزرگتر. آقا! یه عقل منفصل هم باید کنار عقلت باشه. آقا! باید یه بصیر و خبیر هم مورد مشورتت قرار بگیره. اینا برای همینه! که مالتو بیخود ندی. جانتو بی‌خود ندی. مفاسد را به خودت تحمیل نکنی و از مصالح خودت باز نمانی. باز نمانی. اینا همه به خاطر همینه. چون عقل کفایت نمی‌کنه.

ببینید! رو مطالب دقت کنید! و این حلقه‌هایی که من یکی پس از دیگری می‌چینم، این حلقه‌ها رو از دست ندید. چرا ما نیاز به پیغمبر داریم؟ چرا؟ اگر ما واقعا از نظر عقل کامل بودیم. از نظر عقل کمال عقلی یعنی چی؟ یعنی تشخیص صلاح و فساد در هر مرتبه ای که هستیم و در هر جایگاهی که هستیم و در هر رتبه‌ای که هستیم به نسبت به خودمون. تو خیابون می‌ریم، نگاه به این بکنیم یا نکنیم؟ عقل بگه بکن یا نکن. عقل درست تشخیص بده و طبق تشخیص عمل بکنیم. اون نگاه کردن مفید باشه برای ما، مضر نباشه. در منزل هستیم، یه شخصی میاد، این حرف رو بزنیم یا نزنیم؟ زدن این حرف برای ما مضره یا مفیده؟ عقل تشخیص بده بزن و اون زدن مفید باشه. یا تشخیص بده نزن و اون نزدن مفید باشه. مفید یعنی چی؟ یعنی ما را یه پله از اونی که هستیم بالاتر ببره، فهممون رو بالاتر ببره، نه این‌که تو این حد نگه داره. نه. بالاتر ببره، و نسبت به اون هدف از خلقت و مقصد از خلقت، ما را نزدیک کند. و الّا خب بله! اگر منظور صرفا یک نماز خوندن عادی‌ست، و بعد هم پیچ تلویزیون و رادیو رو باز کردن و دو ساعت فوتبال تماشا کردنه، نه! نیاز به پیغمبر و اینا اصلا نداریم. اصلا! صاف دارم بهتون می‌گم. اگر زندگی فقط یه سحری خوردن است و بعد هم پیچ تلویزیون رو باز کردن و فوتبال ایرلند و والیبال واشنگتن و بستکبال استرالیا، اگر اینا رو می‌خواد انسان در طول روز ببینه و دوتا تو کلۀ اون بزنه و سه تا بزنه، نه آقاجون! نه امام زمان می‌خوایم، راحت! نه پیغمبر می‌خوایم! نه مرجع تقلید می‌خوایم! نه... هیچی نمی‌خوایم! همینطوری یه نماز و روزه‌ای می‌خونیم و در همون چیزهایی که می‌دونیم و بعد هم سرمون رو با همین چیزها گرم می‌کنیم تا شب و بعد شب می‌گیریم می‌خوابیم. همینقدر که دروغ نگیم و بعد هم به اون مسلّمات دینی، به همون مسلّمات دینی بخوایم عمل بکنیم، این، اون مقدار کافی اطلاع هست. اون مقدار کافی، نیازی دیگه به امام زمان و امثال ذلک نیست.