مرتب سازی:
تجلّی حقیقت واحدۀ ولایت الهی در مظاهر مختلف
2أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم
و صلَّی اللَه عَلَی سیّدنا و نبیّنا أبیالقاسم مُحَمّدٍ
و علی آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَی أعدائِهِم أجمَعینَ
و قد رجوت أن لا تخیّب بین ذَینِ و ذَینِ مُنیَتی
فَحَقّق رجائی واسمع دعائی یا خیرَ من دعاه داعٍ و أفضلَ مَن رجاهُ راجٍ.
ای پروردگار من، من به واسطۀ معرفتی که به تو پیدا کردم و جایگاه خودم را در ارتباط با تو به درستی یافتم، وضعیت و جایگاه و موقعیت خودم را در ارتباط با تو پیدا کردم. و یافتم که من چه هستم و تو که هستی و چه هستی. وقتی به این مرتبه رسیدم، امید و اطمینان در من حاصل شده است که تو مرا نسبت به آرزوهای خودم سر افکنده و سرشکسته نمیکنی. و مرا خائب و خاسر در آرزوی من، که همان آرزوی من، حضرت سجّاد، وصال و قرب و وارد شدن در حریم توست. حضرت سجّاد چه آرزویی داره؟ امام زین العابدین چه آرزویی داره؟ منیه، یعنی اون آرزوی ته دل. اون نهایت آرزو و اون نهایت خواست، با أمل فرق میکنه. منیة، مُنی، با أمل تفاوت داره. أمل یعنی خواست، میل. أنا آمل أن یکون کذا. اینطور دلم میخواد. میلیم اینه، خواستم اینه که قضیه اینطور بشه. اوضاع اینطور باشه. ولی یه وقتی میگم منیتی. اون نهایت و ته تهِ اون میل و ارادۀ من که از صمیم قلب من بر میخیزد، این مسئله اینه. لذا مِنا را هم به خاطر همین منا میگن. چون آرزوهای انسان در اونجا ظهور و تبلور پیدا میکنه.
مُنیة و اون نهایت آرزو و خواست امام سجاد چیه؟ در این دنیا چیه؟ حضرت میگه من وضعیتم اینه، خودم آدم گناهکار، و آدم کم رو و کم آبرو و بیحیا نسبت به تفضّل و لطف و عنایتی که تو کردی، به من، و از اون طرف هم که کرم و رأفت و رحمت تو، رحمت، رحمتِ واسعه است. خب، حالا آرزوی من این است که مرا به وصال و قرب خودت برسانی. چطور اینکه در دعاهای دیگه حضرت به این کیفیت مطلب رو بیان کردند. در اون مناجات خمسة عشر: در مناجات عارفین، در مناجات مریدین و محبین، به خصوص محبین رو بخونید. در اونجا، الهی من ذا الذی وجد حلاوة محبّتک، فرام من دونک بدلا. و من ذا الّذی أنس بقربک فابتغی عنک حولاً. عجیب در اونجا خلاصه مطالب و مسائل فیمابین یک بنده و پروردگار را حضرت بیان میکنند و کیفیت قرب را حضرت در اونجا... و وقتی که آدم جدّا این دعا ها رو میخونه، اصلا دیگه این دنیا براش مهوّع میشه. تهوّع میاره. نه اینکه بدش بیادها! یه دعای خمسة عشر امام سجاد رو بخونید با معنا. همینطوری نه. اون ترجمهاش را هم نگاه کنید. ترجمۀ خوب. من نمیدانم چه ترجمۀ خوب[ی برای] مفاتیح شده، اطلاع ندارم. چون خیلی ترجمهها دیدم که اشتباه زیاد داره، الی ماشاءاللَه. ترجمۀ این ادعیه رو هم در نظر داشته باشیم، مفاهیم رو در نظر بیاریم، واقعا ببینیم که این ائمۀ ما، بیخود نمیگن. این حرفها رو بیخود نمیزنن. این یه چیزیه. مسئله یه چیزی هست که این مطالب را این ائمه به این کیفیت بیان میکنند. و این دعاها را برای ما گفتند. امام سجاد این ادعیۀ خمسة عشر را برای ما حضرت فرموده است.