عینیت گفتار و رفتار اولیای الهی با حقیقت قرآن و سنت معصومین

صد بار اگر توبه شکستی باز آ

یا من وسعت رحمته کلّ شیء. إنّه بعباده لرئوف بصیر. یا فرض بکنید اوصاف جمالی که خداوند متعال، خودش رو متصف به اوصاف جمالیه می‌کنه. یا این‌که لو علم المدبرون عنّی کیف اشتیاقی بهم و شوقی إلی رؤیتهم لماتوا شوقاً. اگر اون کسانی که به من پشت می‌کنند و از من فرار می‌کنند بدانند چقدر من به اونها اشتیاق دارم و شوق لقاء اونها رو دارم، از شدت شوق ذوب می‌شن و می‌میرن. لماتوا شوقاً. خب! اینها چیزهاییه که هست! می‌گن این خدا هم خدای کیه؟ خدای اهل معرفت است!

در حالی که ما یه خدا بیشتر نداریم آقا جان! خدای اهل معرفت و خدای اهل فقه و اینها و خدای عرفان و خدای فقها و خدای اولیاء و خدای علما ما نداریم! یک خدا داریم! خدایی که امام سجاد به ما می‌گه. اینه دیگه! حالا هرکی می‌خواد باشه! خدایی که امام سجاد به ما معرفی می‌کند، خداییست که لطف و کرمش بر گناه ما می‌چربد. تموم شد و رفت! والسلام! خدایی که امام سجاد به ما معرفی می‌کند، خداییست که رأفت و جودش بر قلّت حیاء ما غلبه دارد. غلبه دارد بر قلّت حیاء ما. خدایی که همیشه امید را در دل ما زنده نگه می‌دارد. و این شیطان است که هِی میاد وسوسه می‌کنه، هِی آیۀ یأس می‌خونه. هی انسان را آیس می‌کنه. مأیوس غلطه‌ها! بگید آیس. آیس فاعل است، مأیوس اون اُمنیّه است. انسان را آیس از رحمت پروردگار می‌کنه. نا امید می‌کنه. نگاه کن! چی شد؟ این همه نماز خوندند چی شد؟ این همه روزه گرفتند چی شد؟ این همه اومدند سیر و سلوک کردند آخرش چی شد؟ اون یکی طرد شد، اون یکی رفت! در زمان مرحوم آقا چقدر از معمّمین بودند و از اهل فضل که آمدند و رفتند و نماندند. و حتی از غیر از اونها. خب نگاه کن ببین! عده‌شون هم کم نبود. اومدند و رفتند. نماندند. نگاه کن!