ولایت محور دین وحقیقت شریعت
2أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم
وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبىالقاسم مُحَمّدٍ
وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ
وقد رجوت ان لا تخیب بین ذین و ذین منیتى فحقق رجائى و اسمع دعائى یا خیر من دعاه داع و افضل من رجاه راج
در شب گذشته خدمت رفقا عرض شد که آنچه که واقعیت و حقیقت دارد همان جنبهی ملکوتی و نفسی حقائق خارجیه و اعیان خارجیه است، و بدون آن جنبهی حقیقی نتیجهای بر رفتار و کردار و صحبتهای ما مترتب نمیشود. و هرچه آن جنبه قویتر باشد به همان میزان از واقعیت بیشتری برخوردار است، و در نزد خدا مقبولتر است. و آن جنبهی ربّی در کارها و صحبتهای ما و جنبه ربطی است و بدون آن حیثیت رفتار و گفتار ما تظاهری بیش نیست و فائدهای بر آن مترتب نیست. و به عبارت دیگر و از نقطهی نظر فنی، حقیقةُ الشیء بصورته لا بمادة و هیئته، حقائق و واقعیت اشیاء به جنبهی فصلی و صورت آنها برمیگردد، نه به جنبهی جنسی و مادهی آنها.
و صورت هر شیء نه صورت به این معنای ظاهری که فعلا در میان ما متداول است که صورت اشیاء عبارت است از همان چهرهی ظاهری اشیاء، میگویند که آقا یک صورتی از خودت بیاور، یک تصویری از خودت بیاور، شما میروید عکاسی یک تصویری از خودتان میاندازید، این منظور نیست. صورت ظاهر عبارت از نقش است، نقش با صورت به معنای حقیقی و فلسفی و عرفانی تفاوت میکند. نقش آن نقطهها و خطوط و رنگی است که یا توسط نقاش و راسم آن خطوط و نقطهها ترسیم میشود گرچه وجود خارجی هم نداشته باشد، یا توسط دستگاه و وسیلهای، این خطوط و نقوش مجسَّم میشود به واسطهی انعکاس نور و میزان پذیرش و بازگشت نور در نقاط مختلف صورت، الوانی به وجود میآید اسم آن الوان را ما میگذاریم تصویر. تصویر.

