ملاک حسن و قبح اعمال
2أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم
وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبىالقاسم مُحَمّدٍ
وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ
وقد رجوت ان لا تخیب بین ذین و ذین منیتى فحقق رجائى و اسمع دعائى یا خیر من دعاه داع و افضل من رجاه راج
ای پروردگار امید دارم که بین این دو و این دو، آن آرزو و امنیهی من را تو برآورده کنی، و مرا در این آرزو و امید بینصیب نگردانی. فحقق رجائى پس امید مرا محقق کن، واسمع دعائى و تقاضای مرا بشنو ای کسی که بهترین شنونده هستی برای کسی که صدا میزند و از میان افراد و اشخاص و موجودات افضل افرادی هستی که به او امید بستهاند.
دیشب خدمت رفقا عرض شد آنچه که در قبال پروردگار مربوط به ماست، عبارت است از سوال و درخواست، سوال و درخواستی که همراه با عصیان اوست، و با تمرّد از دستورات اوست، و سرپیچی از فرامین اوست، سوال ما همراه با این مطلب است، پس بنابراین عینا فرمایش قبل امام سجاد است که عرضه میدارد به پروردگار ادعوک یا رب بلسان قد اخرسه ذنبه، ای پروردگار، من که تو را میخوانم و از تو تقاضا و درخواست و طلب میکنم با زبانی است که گناه او را الکن و لال کرده، با این زبان تو را میخوانم حالا خودت هر چی میدانی و هر کاری میخواهی بکنی دیگر ما همین هستیم، ما و ضعیتمان این است، زبان ما، زبان فرد گناهکار است.
یک روز یکی، یک شخصی را آورده بود پیش مرحوم آقا، یک پیرمردی بود طهران که در خانهاش شبها مجالس روضه و سینهزنی داشت دو سه ساعت همینطور سینهزنی و ... داشت تا یک بعد از نصف شب و اینها و بعد هم آبگوشت میدادند و چی میدادند و خلق اللَه مرخص میشدند، توسل دیگر! اسمش را گذاشته بودند مجلس توسل و از این چیزها، شبهای جمعه.

