معیار سنجش حقیقت اعمال

عرض کردم، اگر یک وقت امام زمان تشریف آوردند، تقاضای مردم از امام زمان چیه؟ الآن عموم مردم را شما در نظر بگیرید. عموم مردم از سرّ چیزی می‌فهمند؟ از سلوک چیزی می‌فهمند؟ از راه خدا چیزی می‌فهمند؟ هیچ! درد مردم چیه؟ عقب افتادن بدهی‌ها، درد کمر و زانو و گردن و آرتروز و آپاندیس، اینها ... تو این مسائل. بد اخلاقی و خوش اخلاقی و گرفتاری‌های داخلی و خانوادگی و امثال ذلک. تنگ‌دستی و گرفتاری معیشت و این مطالب. غیر از این‌ها، حالا بروید شما صحبت کنید. بروید با افراد صحبت کنید. بروید با خانواده‌هایتان، افرادی که در این وادی نیستند، افراد عادی، بروید صحبت کنید، بگویید آقا اگر امام زمان آمد، خب شما چی می‌خواهید؟ یک کلمه می‌گوید معرفت من را زیاد کند؟ اصلا نمی‌داند معرفت چیه! اصلا نمی‌فهمد معرفت چیه! رفتم منزل یکی از ارحام، موقع نماز، دارم نماز می‌خوانم، آن آقا، هم نمازخوان است، هم اهل محاسن و هم اهل کذا و بقیه‌اش هم بماند ... چندتا نقطه ... متدین دیگر! من دارم نماز می‌خوانم، می‌رود پیچ تلویزیون را باز کند که فوتبال از دستش نرود! ایناها! این شد متدین ما! اصلا حرمت این که یک نفر هم حتی دارد اینجا نماز می‌خواند هم نگه نمی‌دارند، چه برسد حالا بخواهند خودشان به این مسائل ترتیب ... این متدین این است! این متدین ما! متدین ما همین!

پیچ را باز کنیم قِرقِرقِر! از همان صبح که از خواب بلند می‌شویم، قبل از این‌که وضو بگیریم و نماز بخوانیم، امروزه که می‌گویند دست و صورتمان را بشوییم! نمی‌گویند وضو بگیریم! انگار وضو به زبانشان نمی‌آید. می‌گویند صبح که از خواب بلند شدید؟ چکار می‌کنید اول؟ اول می‌رویم دست و صورت را می‌شوییم. ا؟ پس تو با آن گبر چه فرق می‌کنی آقا؟ تو که داری به مردم یاد می‌دهی، بهداشت را یاد می‌دهی، این‌ها را یاد می‌دهی، خب چه فرقی می‌کنی؟ نماز کجا رفت؟ وضو کجا رفت؟ فرهنگ اسلام و تشیع کجا رفت؟ دست و صورت را می‌شوییم؟ می‌رویم اول دست و صورت را می‌شوییم، قشنگ آماده می‌شویم، می‌آییم کمک می‌کنیم صبحانه را .......! نه نمازی! نه هیچی! ابدا ابدا! این فرهنگ ماست دیگر! بسیار خب ... این، متدینین ما، اینها هستند! همین‌ها! تمام ذکر و فکر، این توپ، در دروازه رفت یا نرفت! ایناها! تمام فکر و ذکر ما این است. صحبتشان، فلان و در جلساتشان، خب مگر خودتان نمی‌بینید، نمی‌شنوید؟ مگر ... از خودم که نمی‌گویم این مسائل را ... خب نمازشان را هم می‌خوانند. البته ... حدود ساعت یازده به بعد. آن موقع!