معیار سنجش حقیقت اعمال

این مردم، همینند. همین. این مردم همینند. وقتی که حضرت تشریف بیاورد، این است. خب حضرت برای کی بیاید؟ برای کسانی که سالیان سال تو هیئت می‌رفتند سینه می‌زدند، چراغ را خاموش می‌کردند، یابن الحسن عجّل علی ظهورک که چی؟ بیا، می‌خواهیم فلان مشکلمان حل شود.

من برای این بیایم؟!

یک نفر هست که وقتی حضرت تشریف می‌آورند، بخواهد معرفتش زیاد بشود؟ بخواهد به کمالش اضافه بشود؟ راهش تصحیح بشود؟ یک نفر هست که از حضرت این را بخواهد؟ از حضرت این را بخواهد؟ و اگر شخصی این را بخواهد، حضرت برای او غیبت و ظهور دیگر ندارد. غیبت و ظهور برای ماست که به دنبال همین منافع و مصالح هستیم.

این بنده به غیر از مولای خودش کجا می‌تواند مطرح کند؟ هیچ! فقط سراغ مولایش برود دیگر. منتها خب واسطه بتراشد. آن اشکال ندارد. دنبال وسیله برود، آن عیب ندارد. اینها اشکال ندارد. ولی همه کاره مولاست. مولا تا اجازه ندهد، فایده ندارد. همه دنیا جمع بشوند، نمی‌توانند برای این بنده چیزی را عوض کنند. نمی‌توانند. مسئلتی که دارد، باید پیش مولای خودش ببرد. حالا این مولا، با این وضعیت، می‌خواهد به بنده‌اش لطف کند و آن آرزوی بنده را برآورده کند. می‌خواهد برآورده کند دیگر.

امام سجاد علیه السلام می‌فرماید: آنی که مربوط به من است، این است که خدایا من سؤالم را فقط به پیش تو می‌توانم بیاورم و بس. جای دیگر نمی‌توانم ببرم. سؤالم را پیش تو می‌توانم بیاورم. اما چه سؤالی؟ سؤال از یک بنده نافرمان! و عاصی، و آثم و متخلف. مع اتیانى ما تکره‌. بنده‌ای که گناه کرده ... در فقرات گذشته نمی‌خواندیم؟ ادعوک یا مولاى، بلسان قد أخرسه ذنبه‌.

خدایا من تو را با یک زبانی می‌خوانم که گناه آن زبان را لال کرده. مگر زبان ما لال است؟ ما داریم حرف می‌زنیم دیگر. ما الآن داریم حرف می‌زنیم. همه هم دارند حرف می‌زنند. همه هم از خدا می‌خواهیم. خب کی لال است؟ زبان که لال نیست. زبان که لال نیست. هم ما از خدا داریم تقاضا می‌کنیم، هم از خدا می‌خواهیم، دعا می‌کنیم، هم شمر بن ذی الجوشن دارد این کار را انجام می‌دهد، هم یزید بن معاویه دارد این کار را انجام می‌دهد، هم عمر بن خطاب دارد این کار را انجام می‌دهد، هم أمیرالمؤمنین دارد انجام می‌دهد، هم امام مجتبی و سیدالشهداء و ... همه دارند انجام می‌دهند. همه هم دارند یک دعا می‌کنند. پس کو زبان لال؟ همه که یکی است. داریم همه یک دعا می‌کنیم. پس چرا حضرت می‌فرماید: أدعوک یا مولاى بلسان قد أخرسه ذنبه‌؟ ذنب او، او را لال کرده. در حالتی که لال نیست. همین دعای ابوحمزه ثمالی، که امام سجاد علیه السلام به أبوحمزه ثمالی تعلیم فرمودند، این دعا را کی دارد می‌کند؟ امام سجاد دارد می‌کند دیگر. خب یک زبانی که دارد این دعا را می‌کند خود زبان امام سجاد است.