خروج از ظلمات به‌سوی نور به‌واسطۀ تبعیت از اولیای الهی

از رسول خدا صلی اللَه علیه و آله و سلّم روایت است که فرمودند: به همان مقداری که از نماز درک می‌کنید، به همان مقدار به شما ثواب و درجه می‌دهند. این روایت با آن‌چه را که ما می‌گوییم یکی است؟ یکی است؟ آنی که می‌آید می‌گوید همینقدر حروف را از مخارج ادا کنید، و به همان صرف معانی حکایی اکتفا کنید، هیچی هم نفهمیدید، نفهمیدید! تا آن کسی که می‌فرماید: به آن مقداری که از معانی و مفاهیم و مدارج نماز تعقّل کردید، به آن مقدار به شما ثواب و درجه می‌دهند، یکی است؟ این‌ دستور دستور چه کسی است؟ دستور بنده است یا دستور رسول اللَه است؟ آن کسی که از إِياك نَعْبُدُ وَ إِياك نَسْتَعِينُ‌ فقط معنای حکایی را می‌گوید قصد کنید، چون گفتند بگویید إِياك نَعْبُدُ ما هم می‌گوییم‌ إِياك نَعْبُدُ و إلّا در واقع که این‌ إِياك نَعْبُدُ در ما صدق نمی‌کنیم. این‌ إِياك نَعْبُدُ در معنای حقیقت خودش که ما مصداق نداریم! خب ما از تو عبادت ... به ما گفتند که بگو فقط تو را عبادت می‌کنیم و از تو استعانت می‌جوییم در کارهای خودمان. خب تموم شد دیگر. پس دیگر به مقداری که انسان بفهمد کجا رفت؟ این دیگر چی شد؟ خب همین است دیگر، مگر غیر از این هم چیز دیگر هست؟ خدایا از تو استعانت می‌جوییم و فقط تو را عبادت می‌کنیم. خب دیگر فقط تو را عبادت می‌کنیم مگر چیز دیگر هم هست پشت این قضیه؟ خب عبادتت می‌کنیم! پس بین ما و بین ایاک نعبدی که رسول خدا می‌گوید، یکی است. تفاوتی نمی‌کند. پس مرتبه نماز ما با مرتبه نماز رسول اللَه یکی شد. چون هم او می‌گوید ایاک نعبد و هم ما می‌گوییم. خب این بالاتر یعنی چی؟ این بالاتر یعنی چی؟ اینی که انسان بالاتر را بفهمد، درجه نمازش هم بالاتر است، پس کجا رفت؟ کجا بریم پیدا کنیم؟ کدام کلید را به کار بیندازیم؟ از که در این مسئله استعانت بجوییم؟ از چه شخصی در این راه؟ هان؟