تاثیر زمان در ملکوت عبادت

مثلا فرض بکنید که در دعای حضرت سیدالشّهداء در روز عرفه، الآن این یادم آمد، وقتی که این دعا تمام می‌شود، البته بنده از سابق این در نظرم بود، منتها خب دنبال یک دلیلی می‌گشتم، دنبال یک‌ جهتی می‌گشتم، وقتی که دقت کنید، به دعای حضرت در روز عرفه، می‌بینید حضرت دیگر در آخر دعا، دیگر دعا را تمام کردند. با یا ربّ یا ربّ یا ربّ، و همینطور می‌گفتند تا این‌که دیگر خورشید غروب کرد و حضرت حرکت کردند از عرفات به سوی مشعر. آن روند دعا را وقتی که شما پیگیری کنید، می‌بینید دیگر دعا به یا ربّ یا ربّ تمام شد. انگار حضرت دیگر همه مطالب را عرض کردند به پروردگار، و دیگر چیزی را باقی نگذاشتند. مرحوم صاحب مفاتیح آمده بعد از این دعا، یک فقرات دیگری هم اضافه کرده. که آن فقرات، در یکی از نسخ اقبال سید بن طاووس وجود دارد. در بقیه نسخه‌ها نیست. در یکی وجود دارد. خب وقتی که در بقیه نیست، معلوم است این اضافه شده دیگر. این که دیگر از نظر فنی خیلی مشخص است. مثل همین ... حالا چیزهای دیگر.

در حالی که خب فقرات، فقرات مهمی است. و عجیب است، بسیار بالا و عالیة المضامینه. ولی نمی‌خورد، یعنی حضرت از آن طرف بیایند مطالب را همینطور خطاب به پروردگار عرض کنند، تا بیاید و بعد به یا ربّ یا ربّ، و بعد دیگر یک دفعه دوباره شروع کنند از اول، دوباره استارت زدن و شروع کردن راجع به آن مطالب بالا. این نمی‌خواند. این از نقطه نظر ادبی و از نقطه نظر بلاغی جور درنمی‌آید که انسان مطلب را به این کیفیت ختم کند و بعد دوباره به یک مضامین دیگری در توصیف و تحمید و تکبیر و تعظیم و تهلیل پروردگار مطالبی بگوید. خب نمی‌خورد به هم. تا این‌که بعد بنده متوجه شدم، البته دیدم، حالا دنبالش هم .. که این دعا اصلا ارتباطی به دعای روز عرفه ندارد و بعضی افراد هم که از اهل تحقیق هستند، آن‌ها هم سابق گفته بودند که در تحقیقاتی که کردند و در نسخ خطی که در خارج از ایران، ظاهرا در کتابخانه لندن و هاروارد، در آن‌جا دیدند، در آن اقبال‌های زمان سید بن طاووس که در آن‌جا هست، این تتمه دعا وجود ندارد. این تتمه نیست. یک نسخه‌ای بوده حالا چی ... بعد ما مطلع شدیم توسط مرحوم آقا که ایشان فرمودند که: این فقرات، مربوط به ابن عطاء اسکندری است که خب مرد بزرگی بوده، اهل حال بوده، اهل دل بوده، و مناجات‌هایی داشته و به اعتقاد بنده، این مطالب را هم حتی نگفته. این مطالب، مال معصوم است، برداشته اقتباس کرده. یعنی وقتی که شما حتی این مناجات‌نامه ابن عطاء اسکندری را که بخواهید مطالعه کنید، در آنجا متوجه می‌شوید فقراتی که می‌آورد، این فقرات ناموزون است. یعنی می‌خورد به این‌که یکیش مال این است، ولی یکیش مال این نیست. یک خطش و دو خطش می‌خورد به این که مال این باشد، ولی یک خطش به معصوم می‌خورد. یعنی این عبارت فقط از عصمت سر می‌زند. این فقرات، قطعا مربوط به امام علیه السلام بوده، منتها مانند سایر ادعیه‌ای که الآن مخفی شده و در دست ما نیست و از بین رفته، شاید به دست او رسیده و بعد ایشان این‌ها را در ضمن مناجات خودش آورده. این اعتقاد بنده است که البته باز هم دارم پیگیری می‌کنم و دنبال این مسئله هستم، تا اینکه منشأ این ادعیه و فقرات را پیدا کنم.