کیفیت غنیمت‌شمردن ماه مبارک رمضان

در طریقت هرچه پیش سالک آید، خیر اوست.

چرا؟ چون نیتش نیت تعظیم ولی است. نه آن سالکی که سالَک است که اسم سالِک روی خودش گذاشته است! آن با سالَک فرقی نمی‌کند!

آن نیت خالص، وآ اراده جدی برای حرکت در مسیر، آن همه اصل و همه مطلب است. همه اصل مطلب فقط همان است که انسان اراده داشته باشد. در این موقعیت است که آن تقدیر و مشیت الهی آن برای انسان رقم می‌زند مصالح انسان را. و آن‌چه که انسان به او نیاز دارد. حالا آن هرچه می‌خواهد باشد.

وقتی که مرحوم آقا مریض شدند و آمدند طهران، چشمشان ناراحتی پیدا کرده بود. ناراحتی شبکیه پیدا کرده بود، آمده بودند طهران، بنده در خدمت ایشان بودم. نشسته بودند، یک روز یکی از همین آقایانی که خب قبلا هم با ایشان رفیق بود، و ارتباط داشتند و اهل فهم بود. اهل فهم بود. اهل درایت بود. ولی بعدا به واسطه .....، خیلی عجیب است‌ها! خیلی عجیب است! که چطور، چطور این دور بودن از رفیق، کم کم موجب سلب توفیق می‌شود. اصلا عجیب است. همین که انسان با یک رفیق طریق موافقی همنشین باشد، این کم کم اصلا می‌بینیم ذهن به یک مطالب دیگری دارد می‌رسد. یک مسائل و ... همین تا دیروز یه چیز دیگر می‌گفت‌ها! همین آقا، چیزی هم اتفاق نیفتاد، قضیه‌ای ... ولی همین قضیه و همین مسئله که تا هفته گذشته در ذهن او این برداشت را داشت، حالا شما می‌بینید در ارتباط با یک رفیق، بدون این‌که اسمی از این قضیه آورده بشود، بدون این‌که حادثه‌ای اتفاق بیفتد که رأی این را عوض کرده باشد. بدون اینکه قضیه‌ای را مشاهده کرده باشد که تغییری در فکر داده باشد، بدونِ بدونِ بدونِ این‌ها، می‌بینید که این هفته یک جور دیگر دارد فکر می‌کند. ا! چیه قضیه؟ چی شد؟ این به خاطر این است.

یعنی همین که انسان این همین کلام امام عسکری علیه السلام است. که یقیض له مؤمناً، فیأخذ بیده، فیقفه علی الصواب.¹ دستش را می‌گیرد، خدا، یک مؤمنی را میاورد در کنار او قرار میدهد، این را بیدار می‌کند و دست او را می‌گیرد و فهم او را عوض می‌کند. با صحبت‌هایی که می‌کند که اصلا چندان ارتباطی هم با این قضیه‌ها ندارد. ولی نتیجه آن صحبت‌ها و نتیجه آن ارتباط، شما می‌بینید تغییر فهم در مسائل دیگر است. وقتی که افق باز می‌شود، مطالب دیگری برای انسان آشکار می‌شود. بدون این‌که اصلا صحبت کند، می‌بیند فهمش دارد عوض می‌شود. خدا رحمتش کند یک نفر، حالا هرچی دیگر، ما دیگر علم به عاقبت امور و مطالب غیب که نداریم، حالا! چه می‌دانیم خدا با بندگانش چه می‌کند؟ ما که اطلاع نداریم.