مرتب سازی:
کیفیت غنیمتشمردن ماه مبارک رمضان
5اما نسبت به مطالب آینده، و قضایای دیگر، و مسائلی که ممکن است پیش بیاید، همیشه اینجور نمیماند مسئله. فراز و نشیب دارد. مسائل نفس، بر یک منوال نیست. مسائلی که بر نفس میگذرد، همیشه در یک خط نیست. هزار خط و هزار شعبه و فرع برای انسان وجود دارد که ما فقط یکیاش را دیدیم. یک نحوهاش را مشاهده کردیم و خیال کردیم مسئله به این کیفیت است. امام عسکری علیه السلام میفرمایند: کسی که در نیتش تعظیم ولی الهیست، و شعائر الهی، این شخص هیچ وقت از دیدگان عنایت و لطف خفی پروردگار، مختفی نمیشود. بلکه خدای متعال از آن عنایت مخفیه، و لطف خفی، مراقب حال اوست و مراقب احوال و ظروف اوست، و برای او افرادی را قرار میدهد که به واسطه تذکر، و برخورد و رفاقت و مصاحبت و حالا دیگر مراتب بالاترش خب بماند دیگر. در آن مراتب دستگیری و ارشاد و آنها خب آنها مراتب بالاتریست. در آنجا، این فرد را کمک کنند و راهش را تصحیح کنند و آنچه را که سایر افراد به او مبتلا هستند، او را بر کنار بدارند. برکنار بدارند.
دیگران به راهی میروند، اما این به یک راه دیگر میرود. دیگران جور دیگر فکر میکنند. این یک جور دیگر فکر میکنر. دیگران در یک مسئله این انتخاب را میکنند، این، این انتخاب را میکند. دیگران دیدگاهشان نسبت به حوادث و مسائل و قضایا و حالا هرچه میخواهد باشد به نحو دیگریست و این به یک نحو است. این که به یک نحو دیگری است، به یک فکر دیگری است، به یک سلیقه دیگری است، این از کجاست؟ این همان عنایت مخفی است. که حساب او را خدا میاید از حساب مجتمع، جدا میکند. در مجتمع است، در اجتماع دارد حرکت میکند، ولی حسابش جداست. فکرش جداست. روشش جداست. با سایر مردم «علی شیرخدایی» نمیرود راه بیفتد! جداست! این مال چی است؟ این مال این است که در نیتش شعار وجود ندارد. در نیتش اخلاص وجود دارد. و تعظیم ولی الهی که امام عصر در هر زمانی هست، وجود دارد. و وقتی که خود را کنار قرار میدهد، و همه وجود و شوائب وجودی خود را در خدمت امام عصر خود در هر زمانی قرار میدهد، در این صورت امام هم که بیکار ننشسته. خب امام، امام است دیگر! خب با ما تفاوت میکند. و الّا اگر اینطور نبود، چه فرقی داشت بین ما و بین او که صاحب ولایت کلیه است. فردی را امام علیه السلام قرار میدهد که بیاید و دست او را بگیرد و مطلب را به او برساند و ذهن او را باز کند و او را از سایر افراد منحاز و جدا و مجزّا قرار بدهد که به آنچه که سایر افراد به واسطه تصرّفاتشان مبتلا میشوند، این دیگر مبتلا نمیشود. این مال همین نیت است. این مال نیت است. این همانیست که خواجه میفرماید: