کیفیت غنیمت‌شمردن ماه مبارک رمضان

این تشخیص درد و درمان را تو از کجا باید به دست بیاوری؟ تو که الآن داری این طور فکر می‌کنی و این را صحیح می‌پنداری، در حالتی که صد سال سجده کنی، فایده ندارد و نشان هم می‌دهد و داده که فایده ندارد! نشان هم می‌دهد که فایده ندارد دیگر! و این توهم و تخیل انسان را می‌کشاند به توهمات و تخیلات دیگر. لذا گفتند که باید انسان با رفیق باشد، تا بتواند کم کم از یک وضعیت او را به وضعیت دیگری درآورد.

این ماه مبارک رمضانی که خداوند قسمت کرده، این حال را در انسان به وجود می‌آورد. از یک موقعیت انسان را متحول می‌کند به یک موقعیت دیگر. آن شخص می‌گفت که در خدمت مرحوم آقا بودن چطور آدم متحول می‌شود؟ خداوند ماه رمضان را این طور قرار داده که انسان در ماه رمضان، خودش بخواهد نخواهد، متحول می‌شود. تغیر در او پیدا می‌شود. تحوّل در او پیدا می‌شود. بخواهد، نخواهد. و البته اگر بخواهد اهل مراقبه و امثال ذلک باشد دیگر نور علی نور است. لذا مرحوم آقا می‌فرمودند که خداوند اصلا این ماه مبارک را قرار داده به عنوان نقطه شروع. باید از یک جایی شروع کرد یا نه؟ باید از یک جایی شروع کرد دیگر. خب بسیار خب، خدا می‌گوید من قرار دادم. آن افرادی که مایل هستند، میل دارند، مطلبی دارند، مقصدی دارند، ولکن ظروف با آن‌ها مساعدت نمی‌کند. موانع برای آن‌ها ایجاد می‌شود. صحبت این بود دیگر. اما در مقابل ما می‌بینیم افرادی هستند که آن‌ها مطلب، مقصد و نیت دارند، و موانع هم برای آن‌ها برطرف می‌شود. یعنی هم در نیتشان آن مطلب و مقصد و مقصود و این‌ها هست، و هم این‌که از نقطه نظر ظاهر، دستشان باز است. تصرّفاتشان، کارشان، درش‌ ضیق نیست. اینها چقدر احساس راحتی می‌کنند، چقدر احساس خوشی می‌کنند؟ می‌بینند که همه امور با منویات این‌ها تطابق دارد. موافقت دارد. کسی نمی‌آید جلوی آن‌ها را بگیرد. کسی آن‌ها را منع نمی‌کند. کسی آن‌ها را پیگیری نمی‌کند. کسی به دنبال نیست. کسی منع برای آن‌ها ایجاد نمی‌کند. اگر مرده، می‌بیند خود عیالش با او مساعدت می‌کند در این راه، نه این‌که بیاید جلویش را بگیرد. صد جا اگر بخواهد برود اشکال ندارد، اما یک ساعت بیاید بشیند، نه بابا واسه چی می‌روی آن‌جا؟ پاشو بریم اینجا فلان کنیم، چکار کنیم!